12-11-08

Muziekjes 76 - ROLAND VAN CAMPENHOUT & WANNES VAN DE VELDE - Café Breughel

Wannes Van de Velde R.I.P.
 
Op de wonderbaarlijke cd 'De nomaden van de muziek' van Wannes en Roland Van Campenhout staat er nog een café-liedje van Wannes Van De Velde, namelijk 'Café Breugel', het lievelingsnummer van Wannes, hier gezongen door Roland (met achtergrondvocalen van Wannes), wederom een prachtige sfeerschepping van een café zoals ze bijna niet meer bestaan, vemengd met een illusie over de schilder Breugel.  Het liedje is oorspronkelijk afkomstig uit de plaat 'Café met rooi' gordijnen' uit 1992 van Groep Wannes Van De Velde.  Roland brengt hier een geweldige versie van (en tegelijkertijd eerbetoon aan) dit liedje van Wannes Van De Velde.  Liedjes over cafés zijn er dus wel meer te vinden in het oeuvre van Wannes Van De Velde.  Hieronder de tekst in het meest schitterende Antwerps dat je je kan indenken.  Antwerps, een wereldtaal !
 
Café Breugel
In café Breugel snijd den jukebox
In café Breugel snijdt de jukebox
deur et doedelzakkeleer
door het doedelzakkenleer
zinge zuipers in gekrokt Amerikaans
zingen zuipers in gekraakt Amerikaans
de gravuren on de mure
de gravuren aan de muren
toêne koel en eigewijs
tonen koel en eigenwijs
'tgeen de miêster ons vertelde in et Vloms
hetgeen de meester ons vertelde in het Vlaams
en in aender vremde tale
en in andere vreemde talen
Spaans, Arabisch en Sanskriet
Spaans, Arabisch en Sanskriet
z'n pensiêle boêrde gaten in den tijd
z'n penselen boorden gaten in de tijd
 
Miêster Breugel kom mor binne
Meester Breugel kom maar binnen
in de lichte van de kroeg
in de lichten van de kroeg
lot de wereld nah mor slape
laat de wereld nou maar slapen
zet ùweige ba de ploeg
zet u bij de ploeg
 
Bove de flipperottomate
Boven de flipperautomaten
stappe jagers deur de sniêw
stappen jagers door de sneeuw
meh een meute mager onden on un zij
met een meute magere honden aan hun zijde
en de bruiloft meh' de vlaaie
en de bruiloft met de vlaaien
angd geduldig in de smoêr
hangt geduldig in de rook
lak nen ering in een eringroêkerij
zoals een haring in een haringrokerij
zù vervage traag de boere
zo vervagen traag de boeren
die dor daensen aend in aend
die daar dansen hand in hand
meh beweginge bevrozen in den tijd
met bewegingen bevroren in de tijd
 
Miêster Breugel kom mor binne
Meester Breugel kom maar binnen
in de lichte van de kroeg
in de lichten van de kroeg
lot de wereld mor vergele
laat de wereld maar vergelen
zet ùweige ba de ploeg
zet u bij de ploeg
 
In de maat van de sezoene
In de maat van de seizoenen
vlùjd den tijd lak een rivier
vloeit de tijd als een rivier
langs de tafels en de glazen en de wijn
langs de tafels en de glazen en de wijn
en de gloed van café Breugel
en de gloed van café Breugel
is een baken in 't getij
is een baken in 't getij
veilig ave zonder spliên en zonder pijn
veilige haven zonder spleen en zonder pijn
't is de schijn van een illuze
't is de schijn van een illusie
die al lachend zal vergaan
die al lachend zal vergaan
onder 't schettere van jukebox en schalmij
onder 't schetteren van jukebox en schalmij
 
Miêster Breugel kom mor binne
Meester Breugel kom maar binnen
in de lichte van de kroeg
in de lichten van de kroeg
lot de blinde mor verzuipe
laat de blinden maar verzuipen
zet ùweige ba de ploeg
zet u bij de ploeg
 
In februari 2003 zag ik Wannes Van De Velde en Roland samen aan het werk in de Rataplan in Borgerhout, de twee nomaden van de muziek.  Het werd een prachtige avond.  Wannes was er zowat terug boven op nadat hij voor de eerste maal ziek was geweest. Tesamen zongen en musiceerden ze met een enthousiasme, met speelplezier en met een gretigheid alsof het de laatste keer zou zijn.  Het was ronduit prachtig en het voorprogramma werd verzorgd door Kris De Bruyne en Wigbert Van Lierde, ook geen kleine jongens onder de nederlandstalige singer songwriters en kleinkunstenaars.
 
Gisteren was er op Ter Zake een eerbetoon aan Wannes Van De Velde.  Koen De Cauter schatte hem zowat even hoog in als Jacques Brel en Roland plaatste hem in dezelfde categorie als Randy Newman en Bob Dylan !  Karel Vingerhoet had het ook over zijn vriend Wannes en achtte het zeer goed mogelijk dat men over 200 jaar zich nog steeds zou verwonderen over het genie van Wannes Van De Velde.  Ik deel zijn mening dat er genoeg muziek en teksten van Wannes om ons nog een heel leven mee door te komen.
 
 

 
Hier op YouTube een ode aan Wannes met een fotomontage, die muzikaal ondersteund wordt door het liedje 'Oorlogsgeleerden', een bewerking van 'Masters of War' van Bob Dylan.  http://www.youtube.com/watch?v=m67raqo1Xys  Dit gaat door merg en been, Dylan wordt hier overklast door onze 2 belgen.
 
Ook nog op YouTube een geweldige blues van Roland Van Campenhout : http://www.youtube.com/watch?v=xP4XGx2b0Ok en en hier een prachtige versie van 'Fire in the morning' uit zijn laatste cd 'Never enough' live in De Zevende Dag in mei 2008 : http://www.youtube.com/watch?v=dJutbcfqVxY&feature=re...

10-11-08

Muziekjes 75 - WANNES VAN DE VELDE - Café zonder naam

Wannes Van De Velde overleden
 
Wannes Van De Velde is vandaag overleden.  Voor mij de grootste volkszanger die Vlaanderen ooit gekend heeft.  Ik prijs me gelukkig hem verschillende malen aan het werk gezien en gehoord te hebben. 
Tot mijn grote ontsteltenis schrijf ik dit neer amper een week na mijn vorige stukje over Wannes Van De Velde in Muziekjes 74, toen ik nog hoop had dat het met Wannes Van De Velde nog zou goedkomen.  Niet dus.
 
Het verlies voor de muziek is groot, zeer groot.
 
Een liedje dat mij enorm raakt is 'Café zonder naam' van de cd 'De nomaden van de muziek' die Wannes in 2000 samen met Roland Van Campenhout opnam.  Een prachtige sfeerschepping van een cafeetje zoals er tegenwoordig steeds minder bestaan. Luister naar de krachtige stem van Wannes en hij hoe zijn stem soms laat vibreren, om extra dramatiek in zijn zang te leggen.  Weergaloos.  En die gitaar met soms een tikje invloed van de flamenco.  Schoonheid die niet meer van deze wereld is.
 
Wannes, we zullen u en uw muziek nooit vergeten.  En uw muziek en uw poëzie zal me vergezellen voor altijd, op mijn wandelingen door het Antwerpen.  En het grootste eerbetoon dat men je in Antwerpen kan geven is respect, respect voor de mooie stad die Antwerpen nog altijd is, en die vandaag één van haar vurigste aanbidders verloren heeft.
 

03-11-08

Muziekjes 74 - WANNES VAN DE VELDE - Hier is em terug

Wannes Van De Velde
 
Gisteren een mooie herfstwandeling gemaakt langs de kade van de Schelde in Antwerpen, voor mij zonder twijfel de mooiste stad van ons land.  En er is geen enkele zanger die zo mooi over Antwerpen gezongen heeft als Wannes Van De Velde.  En alhoewel de afbraak van een van de oudste middeleeuwse buurten van de stad, tussen het Steen en het Vleeshuis, en de afschuwelijke renovatie ervan, hem in het diepst van zijn ziel heeft geraakt, blijft Wannes een sinjoor in hart en nieren.
 
's Namiddags op de boekenbeurs heb ik een praatje gemaakt met de mensen van Uitgeverij P, waar de boeken van Wannes verschijnen (zoals 'Flamencoschetsen' uit 2001 en het derde deel uit zijn dagboeken 'Beloken dagen' uit 2003).  Jammer genoeg gaat het weer niet goed met Wannes Van De Velde, wist men mij te vertellen.  Nadat hij enkele jaren terug, na een hele tijd van ziekte, nog de hele mooie plaat 'In de maat van de seizoenen' heeft gemaakt,  is het nu maar zeer de vraag of we Wannes nog ooit op een podium terug gaan zien, en of we nog ooit nieuwe liedjes van hem zullen horen.
 
Wannes Van de Velde is voor mij een monument, wat zeg ik, hét monument van de Vlaamse folkmuziek.  Zijn vele mooi liedjes zijn van een diepgaande schoonheid en bevatten een poëtische kracht die ongeëvenaard is in Vlaanderen, of het moest zijn door Dirk Van Esbroeck.  Er is maar een zaak waarin ik Wannes ongelijk geef.Hij houdt niet echt van rockmuziek ; stelt niet veel voor, vindt hij.  En dat is voor mij net iets te kort door de bocht.  Maar soit, ieder zijn gedacht.
 
Een aantal jaren geleden heb ik Wannes flamenco zien spelen, in een zaaltje van de Fnac in Antwerpen, naar aanleiding van zijn toen verschenen boek 'Flamencoschetsen'.   Verbijsterend.  Ik was er niet goed van.  Kippevel.  Wannes is een grootmeester op de spaanse flamencogitaar, en veel andalusische gitaristen beschouwen hem als een bloedbroeder.  Ik was in ieder geval ineens zeer geïnteresseerd in flamencomuziek.  Ik wist gewoon niet dat er zoiets bestond, dat je met een gitaar alleen, zulk een scala van gevoelens en stemmingen kon oproepen.  Ik nam me voor om flamenco verder te gaan ontdekken en kwam al snel uit bij het boek van Ivo Hermans, 'Duende : een bericht over Andalucia, Flamenco en zigeuners' (uitgeverij EPO, 1998), een ideale inleiding, en dan in het nederlands nog wel, tot de wereld van de flamenco en de duende.  Met een voorwoord door Wannes Van De Velde.  Als je ooit iets wil lezen over flamenco, zoek niet verder.
 
En enkele jaren terug zag ik Wannes ook op 0110, waarvan hier een fragment : http://nl.youtube.com/watch?v=ludWXNBCQa4
 
Lees ook : Muziekjes 14 - ROLAND VAN CAMPENHOUT & WANNES VAN DE VELDE  - Oorlogsgeleerden
 

 
Muziekjes 74 is van Wannes Van De Velde : 'Hier is em terug', uit zijn plaat 'In de maat van de seizoenen' uit 2006.  In dit liedje bezingt Wannes Van De Velde  zijn eigen heropstanding na zijn ziekte, enkele jaren geleden.  Pakkend hoe hij zingt over wat hij heeft meegemaakt tijdens zijn ziekte ("mijn bloed was moe, 'k was uitgeteld") en hoe hij beter werd ("maar mijnen tijd was, 'lijk ge ziet, nog niet voldragen ; 'k heb in de spiegel nog geen engelen gezien..").  Laten we hopen dat het hem deze keer weer lukt... fingers crossed !