05-04-09

Muziekjes 109 - ROLAND & BLUESWORKSHOP - Low Down Santa Fe

Roland - 28/03/09 - Casino Genk

Roland Van Campenhout is al een tijdje op tour met zijn wondermooie plaat 'Never Enough' van vorig jaar, zonder twijfel het beste en meest voldragen werkstuk van zijn zeer lange muzikale loopbaan.  Deze plaat klinkt geweldig, mede dankzij de hulp van Admiraal Tom Van Laere, en bevat een handvol songs die zich kunnen meten met de allergrootste onder de singer-songwriters.  En dan denken we met deze plaat vooral aan Bob Dylan en Nick Drake, omdat de muziek van dezen toch af en toe een echo vindt in de liedjes op 'Never Enough'.  In Genk kondigde Roland trouwens aan dat er binnenkort een dubbelcd van hem verschijnt,die een overzicht van zijn carriere zal bevatten, met als werktitel Parcours.  Vandaar dat wij in het Casino in Genk dan ook getuigen mochten zijn van de wereldpremiere (!) van het instrumentale, gelijknamige nummer Parcours.  Een mooi stukje muziek !

Op drums had hij Cesar Janssen meegebracht en ook zijn dochter Emma kwam af en toe wat meezingen. Een verrassing voor mij, ik heb Roland nog nooit met zijn dochter op het podium gezien, tijdens de toch al talrijke concerten die ik van hem heb bijgewoond.  Niet op het appel waren Tom Van Laere en Gene Taylor, jammer misschien, maar dit kon de pret toch niet drukken.

Roland speelde een fijne show, met dus uiteraard veel nummers uit 'Never Enough', oa. het onwaarschijnlijk prachtige Fire In The Morning en ook het titelnummer Never Enough . Ook een oudere classic als Mailbox Blues kwam aan bod, en het was absoluut een fijn wederhoren !   Verder ook het parlando blues nummerIt All Has To Do With It, en alhoewel ik deze song in het begin dat ik naar 'Never Enough luisterde, iets minder kon waarderen, ben ik nu helemaal overtuigd van de klasse van dat nummer.  Ik hoor nu nog Roland de John Coltrane mantra "a love supreme… a love supreme…" voordragen.  Gewoonweg ijzersterk ! Maar het mooiste moment van de avond was zijn solospot van 3 nummers, met onder meer Secret Love (door Doris Day de eeuwigheid in gezongen).  Op dat moment klopte alles, Roland alleen met zijn gitaar, de oude bluesman, de godfather van de Belgische blues, in zeer grote doen.  Dit is wereldniveau, beste mensen, ik kan alleen maar zeggen, ga naar Roland kijken en geniet van al die pracht.  Roland sloot af met Lonely Avenue van Ray Charles en even was ik verbouwereerd dat het zo snel gedaan was, zo zat ik in het concert en had ik me laten meeslepen door de mooie muziek.  Toen ik op mijn horloge keek echter , zag ik dat Roland bijna twee uur gespeeld had !  Time flies when you are having fun...

Roland in het Casino in Genk op YouTube :

 

Vergeeft U het even dat ik mijzelf citeer.  Ik heb ook nog even wat oude stukjes uit mijn Muziekjes van vorig jaar opgediept, die gaan over Never Enough van Roland :

Muziekjes 24 dd 25.02.08
ROLAND - NEVER ENOUGH (2008)
    Vers van de pers en te koop voor een verlaagde prijs (een nieuwe wanhoopspoging van de platenfirma om de volledig in het slop verzeild geraakt cd verkoop nieuw leven in te blazen ; een tevergeefse poging, wat mij betreft). In ieder geval de eerste cd die mij dit jaar van mijn stoel heeft geblazen, 10 songs en alle tien goed, sommigen zelfs geweldig.
    De plaat begint met 'Hissing o' the heath', een spoken word song met een pulserende beat, en die een heel dreigende sfeer oproept...Daarna het eerste hoogtepunt 'Midnight Star' ; de vergelijking met Nick Drake dringt zich op, niet toevallig denk ik, want Roland heeft ooit nog een zeer mooie cover van een Nick Drake nummer opgenomen, 'Northern Sky' op zijn cd 'Waltz', een van de allerbeste nummers van Nick Drake ; welnu 'Midnight star' is bijna zo goed, en dat is echt een geweldig compliment !  Volgt : de titelsong 'Never enough' met Roland op slide en Tom van Laere op banjo.  Daarna 'Male prostitute' en de kale muziek doet me een beetje aan de muziek van de film 'Paris Texas' van Wim Wenders denken met Ry Cooder op zeer eenzame slidegitaar, waarbij het erg moeilijk is om niet aan desolate wegen en uigestrekte woestijnvlaktes te denken.
    Een nummer dat mij uitermate intrigeert is 'It all has to do with it', een soort muzikale funkblues jam, waarin Roland niet zingt, maar zijn teksten dreigend als een voodooman uitspuwt en dikwijls dezelfde bezweringen herhaalt... a love supreme... a love supreme... waarschijnlijk met John Coltrane in gedachten.  Vlak daarna 'Fire in the morning', een mooie ballade, zeer breekbaar gezongen.  En het niveau blijft zeer hoog met 'Never too soon' en het laatste nummer 'Almost home', eveneens twee bloeidmooie trage nummers.  Rootsmziek uit België, ontroerend goed.
    Deze plaat werd geproduced door de admiraal Tom Van Laere, die ook meeschreef aan de nummers en eveneens van de partij was als muzikant en backing vocalist.  Een gouden combinatie, de door de wol geverfde bluesman geflankeerd door de zeer talentrijke jonge wolf, en niet voor niets wordt de vergelijking gemaakt met Johnny Cash en Rick Rubin.
    Een van de platen van het jaar en waarschijnlijk Roland's allerbeste ; niet te missen dus.
 
 
Muziekjes 26 dd 01.03.08
Roland Van Campenhout met "Fire" in the morning", een prachtige ballade uit zijn meer dan voortreffelijke cd "Never enough" die zopas uigebracht werd.  Prachtig liedje, met muzikale begeleiding van oa. Tom van Laere (Admiral Freebee), mooi en breekbaar gezongen.  Doet mij vaagweg denken ook aan een nummer van The Rolling Stones, maar het schiet mij nu niet te binnen welk nummer.  Deze cd is te koop aan een verlaagde prijs (zo'n 10 à 12 euro), een nieuwe actie van de platenfirma om de het gezonken schip (platenverkoop) terug zeewaardig te krijgen.  Als u dit jaar maar enkele cd's koopt, laat deze er misschien bij zijn.  Zo mooi !
 


 
Met Muziekjes 109 gaan we even back in time met Roland.  In 1989 maakte Roland samen met zijn Bluesworkshop de uitstekende bluesgetinte cd Good As Bad Can Be, waarvan dit schitterende nummer Low Down Santa Fe afkomstig is.  Dit is blues pur sang, en kan zich meten met de allergrootsten uit de blues.  Op deze plaat staat het dan ook broederlijk naast de klassieker  7th Son van de blueslegende Willie Dixon (zie hier een versie van Willie Dixon zelf : http://www.youtube.com/watch?v=e6afWI1FZTU).
De pllaat bevat ook nog een mooie cover van Bacharach's Boats & Trains & Plains en verder nog wat uitstekende nummers van Roland zelf, zoals het titelnummer Good As Bad Can Be en Louisiana Woman.  En ook nog een nummer over zijn dochter met de grappige titel Wild Emma's Dance.
Jammer genoeg denk ik dat deze cd nog maar moeilijk te verkrijgen is in de winkels, dus misschien wordt het wel eens tijd voor een heruitgave, twintig jaar na de originele release ?
 
 
 
 
Wixel - 26/03/09 De Zotte Morgen Genk    (http://absolutelyfree.be/pages/kissmythursday.php)
 
Nog net op tijd in de Zotte Morgen aangekomen om het concertje van Wixel kunnen meepikken.  Ik kende deze band van haar nog pluim, maar de lovende driesterrenrecensie in Humo eind voirg jaar van de cd 'Somewhere Between The Sun And The Moon' had mijn nieuwsgierigheid toch aangescherpt.  De instrumentale muziek van Wixel is een genre op zich en is moeilijk te vergelijken met andere muziek.  Opmerkelijk is dat de bandleden voortdurend verwisselen van instrument, zonder dat daardoor de cohesie van de muziek verloren gaat.  Het haalt natuurlijk wel wat de vaart uit het optreden, maar dit is geen bezwaar voor deze band, die toch vooral geïnteresseerd is in het scheppen van een bepaalde sfeer met hun muziek.  Het geluid van Wixel is dromerig, kabbelend, soms wat experimenteel, en borduurt hoofdzakelijk verder op vloeiende gitaarpatronen, die aangevuld worden met geluidscollages maar ook met conventionele instrumenten als bas, drums, synths en soms een eenzame viool.  Fijne band dus met mooie atmosferische muziek.  Soms een beetje Tom Verlaine, soms wat Sonic Youth of Sigur Ros, maar vooral veel Wixel.  Cineasten die nog nog op zoek zijn naar wat mooie muziek voor een sfeervolle soundtrack,  zoek niet verder.
 
 

28-12-08

Muziekjes 93 - ALANO GRUARIN - Profondo blu

 
Eindejaarslijstjes 2008
 
Beste cd's
 1. Emmylou Harris - All I intented to be
 2. John Hiatt - Same old man
 3. Buena Vista Social Club - Live at Carnegie Hall
 4. Roland - Never enough (beste belgische release van 2008 en de beste plaat ooit van Roland ! )
 5. Fleet Foxes - Fleet foxes CD + EP
 6. Drive By Truckers - Brighter than creation's dark
 7. Alano Gruarin - Profondo blu (schitterende jazz van eigen bodem ; zie ook hieronder)
 8. Tift Merritt - Another country
 9. Rolling Stones - Shine a light (live)
10. Ma Rain - Paper wall
11. Loudon Wainwright III - Recovery
12. Bon Iver - For Emma, Forever Ago
13. Bob Dylan - Tell tale signs (Bootleg Series)
 
Reissues
Van Morrison - Remasters serie (diverse cd's)
Miles Davis - Kind of blue (50th anniv. ed.)
 
Compilaties
The Kinks - Picture Book (magistrale 6 cd box)
Ry Cooder - The ufo has landed (een schitterend overzicht van één van de sleutelhouders van de schatkamer van de rootsmuziek)
 
Beste song
Ane Brun - Changing of the seasons (van de cd 'Heavens choice, gratis bijlage bij het ijdschrift 'Heaven')
 
Beste 7" single
deus - The architect (een wereldsong van een groep van bij ons)
 
Concerten
1. Leonard Cohen - Vorst  (veruit het beste concert van het jaar !)
2. Neil Young - Antwerpen  (het beste concert van het jaar tot Leonard Cohen in oktober langs kwam...)
3. Bruce Springsteen - Vorst  (de boss ontgoochelt nooit, integendeel...)
4. Emmylou Harris - Bozar (prachtig...)
5. Christy Moore - Tilburg
6. The Scabs - Werchter Classic
7. John Scofield - Genk Motives For Jazz
8. Mark Olson - Spirit of 66 Verviers
9. Cristina Branco - CC Hasselt
10. Philip Cathérine - Genk Motives For Jazz
11. Luka Bloom - CC Hasselt
12. Steve Forbert - CC Leopoldsburg
13. Diana Fuchs - Peer BRBF
14. Watermelon Slim - Peer BRBF
15. Next Of Kin - Antwerpen Buster
16. H.T. Roberts - Liedekerke, At Rik's Place
17. Wynton Marsalis, Jazz Middelheim
18. Fried Bourbon (& Roland & Gene Taylor) - Hasselt Muziekodroom
19. neeka - Mol 't Getouw
20. The Kids - Genk
21. Zjef Vanuytsel - CC Tessenderloo
 
 

 
Diepblauwe schoonheid...    (Alano Gruarin - Profondo Blue - Prova Records PR 0708 - CD4 - 2007) 
 
Muziekjes 93 is 'Profondo blue' van Alano Gruarin, van zijn gelijknamige eerste cd.  Alano Gruarin is een Genkse jazzpianist die hiermee een schitterend debuutalbum heeft afgeleverd, in samenwerking met Bert Joris.  En alhoewel deze plaat strict genomen in 2007 gemaakt werd, heb ik 'Profondo blue' pas dit jaar goed leren kennen en waarderen.  Dit is erg aangename jazz, zowel geschikt als achtergrondmuziek (en dit is geen negatieve beoordeling), als om beluisterd te worden met volle aandacht. 
 
Hoogtepunten zijn de stukken 'Song for Bert' (geschreven door Gruarin en Michel Bisceglia, nog een Genkse jazz maestro), 'At Werner's place',  het romantische 'Old friend' (een compositie van Toots Tielemans) en de titeltrack 'Profondo blue'.  Gruarin brengt ook mooie versies van de standards 'Nature boy' (Eden Ahbez) en het fantastische 'Alone together' Arthur Schwarz).
 
Muzikanten op de plaat zijn ook nog Bert Joris (trompet &flügelhorn), Werner Lauscher (double bass), Maarten Moesen (drums), Gwen Cresens (accordeon & bandoneon) en het Kryptos Quartet (strijkers).  De cd werd op genomen onder de vleugels van Michel Bisceglia die zorgde voor de muzikale arrangementen.  Jef Neve beschrijft in de hoesnota's zijn ontmoeting op het Lemmens Instituut met Alano Gruarin, die hij zonder meer beschouwt als een van de groten uit de hedendaagse jazzwereld en die ondertussen ook zijn soulmate is geworden.
 
Gisteren heb ik Alano Gruarin nog aan het werk gezien in Hasselt als begeleider van Filip Jordens met zijn hommage aan Jacques Brel (verslag in een volgende Muziekjes) en ook daar deed hij het uitstekend.
 De cd steekt in een mooie, smaakvolle, donkere hoes, 
 
Tussen haakjes, ik ben al dagen aan het luisteren naar het Miles Davis meesterwerk 'Kind of blue', een plaat die dit jaar 50 jaar oud is, en ik draai deze plaat steeds weer opnieuw, soms ettelijke keren achter elkaar, en nooit word ik ze beu.  Daar kan deze cd van Gruarin uiteraard bijlange niet aan tippen, maar dat de man een fantastisch diepblauw visitekaartje heeft afgeleverd, dat staat als een paal boven water.
 
Alano Gruarin : Profondo Blu
 
 
maar de muziek is zeker niet zo somber als de hoes zou kunnen doen uitschijnen.  Integendeel, meestal is de teneur van zijn stukken lichtvoetig en helder, af en toe romantisch en melancholisch.
 
 
 
 
 
 
 
 

 
Graag ook even uw aandacht voor het volgende leuke initiatief :
 
Kiss My Thursday: AFF & CC Genk starten met jaarconcerten--

Muziek in Genk lééft. Het groeiende aantal goede bands en singer-songwriters bewijst dat. Maar toch is het aantal podiumkansen door het jaar quasi nul. En daar wil AFF verandering in brengen. In samenwerking met het Cultuurcentrum van Genk organiseert AFF vanaf 29 januari elke 4de donderdag van de maand concerten in cafe De Zotte Morgen in Genk. De toegangsprijs houden we bewust laag.

Kiss My Thursday staat voor verrassende donderdagconcerten. De focus ligt in het eerste jaar op jonge bands, waarvan een groot deel uit Limburg komen. Een bewuste keuze: in Genk en Limburg zit immers veel talent. Maar geen kerktoren-denken: fijne bands uit andere provincies worden uiteraard ook opgepikt.

De Kiss My Thursday-concerten worden georganiseerd in samenwerking met het Cultuurcentrum van Genk: zij zien de donderdagconcerten als een perfecte aansluiting op de Stand Up Comedy-avonden, die het Cultuurcentrum op de 3de donderdag van de maand in De Zotte Morgen organiseert.

Kiss My Thursday:

Donderdag 29 januari: Douglas Firs + Home
Donderdag 26 februari: Boyshouting + Oakfield Drive
Donderdag 26 maart: Wixel + The Bear That Wasn’t
Donderdag 30 april: Mon-O-Phone + Sardonis
Donderdag 28 mei: Winterslag + TBC

Meer info: www.absolutelyfree.be