Muziekjes

Muziekjes 138 - THE KINKS - Celluloid Heroes + Uitnodiging : The Living Room Sessions 5 - zaterdag 30 januari 2010 - 19.30u

2010-01-03T22:23:49+01:00

****************************************************************

Uitnodiging : The Living Room Sessions 5 - zaterdag 30 januari 19.30u

HET GEBROED LEURS

****************************************************************

Beste vrienden en muziekliefhebbers,

Graag nodigen we jullie uit op de VIJFDE aflevering van The Living Room Sessions, die ditmaal doorgaat hartje winter, na de zomerse vorige aflevering.

Ditmaal zijn we heel trots u enkele "oudgedienden" uit de Belgische rockmuziek te mogen voorstellen. Na vier zeer geslaagde afleveringen in mei en oktober 2008, en in maart en augustus 2009, waar we telkens een 50 à 60 muziekliefhebbers mochten verwelkomen, zijn we nu heel verheugd om jullie weer welkom te mogen heten op een avondje fijne muziek van HET GEBROED LEURS, waarvan hieronder even een korte biografie ter kennismaking.

Het Gebroed Leurs

"Partners in Crime, bloedbroeders, gezellen met gezwellen, Ray & Dave, Noel & Liam, Rafke & Hans,...", allemaal begrippen en fenomenen die betrekking hebben op de relatie tussen Laurens en Chris, de gebroeders Leurs, die sinds jaar en dag familiaal maar vooral ook muzikaal en vocaal aan elkaar geklonken zijn.
Voor het eerst, na hun verleden in The Romans (6 cd's, een rist radiohits en honderden optredens), treden zij voor het voetlicht als muzikaal duo onder de naam 'Het Gebroed Leurs' (Gebroed staat in het woordenboek o.a. voor nageslacht, telgen, kinderen maar ook voor schorremorrie, tuig of uitschot, U schrapt wat niet past na het optreden).
Semi-akoestisch, licht-electronisch, harmonieus én tegendraads brengen ze oud (Romans), nieuw (Norma, Het Gebroed), gebroederd (Kinks, Psychedelic Furs, Finn Bros., Osmonds...) en geleend (The Move, Cheap Trick ...) muzikaal werk ter uwer verstrooiing.

Laurens Leurs en Chris Leurs vormden samen met bloedbroeder en drummer Frank Coonen The Romans die tussen 1987 en 2000 met enig gevolg en de nodige airplay veel harmonieuze powerpop, gitaren, melodieën en refreinen bundelden.

Humo’s Rock Rally-finalist in 1988 (Zilver na Ze Noiz en voor de B-Tunes) typeerde Frank Vander Linden in Humo treffend: “Leer hen kennen en zie hen groeien tussen The Beatles en Motörhead, tussen Bree en Beverly Hills…”

En dat hebben ze naar best vermogen gedaan.

Hun discografie:

- Ball & Chain (Green Records– 1989)
- Trigger Happy (Play it again Sam - 1990)
- Major Panic (Play that Beat! - 1993)
- Be My Star (Play that Beat! - 1996)
- El Diablo (Oyster Records - 1998)
- So Far (Oyster Records - 2000)

The Romans zetten de wereld niet op zijn kop maar opereerden in een gebied netjes afgebakend door The Beatles, The Posies, Hüsker Dü et tutti quanti en dat deden ze goed met straf geconstrueerde popsongs tot de rand gevuld met harmonieuze stemmen, sterke melodieën die aan je geheugen plakken als kauwgom.

Intussen is hun loopbaanonderbreking (het slotconcert van The Romans vond plaats op Marktrock Leuven 2000) ten einde en is Laurens actief als zanger-gitarist bij NORMA. De debuutcd van NORMA ‘Bad Luck for Wilbur Brink’ zal in maart uitgebracht worden en Chris heeft intussen zijn stek gevonden als bassist-zanger bij de nazaten van the Beautiful Babies en Lester en zal in de loop van het jaar de studio induiken.

En vandaag doen ze, na bijna 10 jaar, een fijne tussendoor met hun twee als Het Gebroed Leurs… het zal deugd doen!

Uiteraard zorgen wij voor een lekker drankje om er helemaal een gezellige avond van te maken.

Inkom en drankjes zijn gratis. Een vrijwillige bijdrage om onze kosten te helpen dekken is zeer welkom, maar zeker niet verplicht !

Deze muzikale avond gaat dus door op zaterdag 30 januari 2010 om 19.30u bij ons thuis ( Vogelsberg 49 te Genk).

Het enige dat we vragen is je komst te bevestigen aan Mieke of mij, en ook met hoeveel personen je komt.

Snel reserveren is dus de boodschap, want de plaatsen zijn beperkt (max. capaciteit 40 à 45 personen).

Muzikale groeten,

Muziekjes 138 - THE KINKS - Celluloid Heroes

En om in de sfeer van de "broedergroepen" te blijven, hierbij een pareltje van het fenomenale groepje van Ray en Dave Davies. Dit liedje - voor mij persoonlijk waarschijnlijk het allermooiste van The Kinks - is afkomstig van de Kinks plaat Everybody 's In Show-Biz uit 1972. Ik leerde het echter pas kennen in de liveversie van de plaat One For The Road uit 1980 en ook als b-kant van de onwaarschijnlijk populaire (en steengoede) single Lola.

Dit blijft een van Ray Davies' sterkste werkstukjes, met een prachtige melodie en ook een mooie tekst over de showbizz, zowel over de goede als de slechte kanten ervan, over de mogelijkheid tot escapisme (voor even althans) die deze wereld biedt, alsook over de keiharde realiteit ervan.

Celluloid Heroes

Everybody’s a dreamer and everybody’s a star,
And everybody’s in movies, it doesn’t matter who you are.
There are stars in every city,
In every house and on every street,
And if you walk down hollywood boulevard
Their names are written in concrete!

Don’t step on greta garbo as you walk down the boulevard,
She looks so weak and fragile that’s why she tried to be so hard
But they turned her into a princess
And they sat her on a throne,
But she turned her back on stardom,
Because she wanted to be alone.

You can see all the stars as you walk down hollywood boulevard,
Some that you recognise, some that you’ve hardly even heard of,
People who worked and suffered and struggled for fame,
Some who succeeded and some who suffered in vain.
Rudolph valentino, looks very much alive,
And he looks up ladies’ dresses as they sadly pass him by.
Avoid stepping on bela lugosi
’cos he’s liable to turn and bite,
But stand close by bette davis
Because hers was such a lonely life.
If you covered him with garbage,
George sanders would still have style,
And if you stamped on mickey rooney
He would still turn round and smile,
But please don’t tread on dearest marilyn
’cos she’s not very tough,
She should have been made of iron or steel,
But she was only made of flesh and blood.

You can see all the stars as you walk down hollywood boulevard,
Some that you recognise, some that you’ve hardly even heard of.
People who worked and suffered and struggled for fame,
Some who succeeded and some who suffered in vain.

Everybody’s a dreamer and everybody’s a star
And everybody’s in show biz, it doesn’t matter who you are.

And those who are successful,
Be always on your guard,
Success walks hand in hand with failure
Along hollywood boulevard.

I wish my life was a non-stop hollywood movie show,
A fantasy world of celluloid villains and heroes,
Because celluloid heroes never feel any pain
And celluloid heroes never really die.

You can see all the stars as you walk along hollywood boulevard,
Some that you recognise, some that you’ve hardly even heard of,
People who worked and suffered and struggled for fame,
Some who succeeded and some who suffered in vain.

Oh celluloid heroes never feel any pain
Oh celluloid heroes never really die.

I wish my life was a non-stop hollywood movie show,
A fantasy world of celluloid villains and heroes,
Because celluloid heroes never feel any pain
And celluloid heroes never really die

Muziekjes 137 - IAN TYSON - Yellowhead To Yellowstone

2010-01-03T22:20:12+01:00

31.12.09

Het muziekjaar 2009

Hieronder mijn lijstje met de cd's en concerten waarvan ik in 2009 het meest heb genoten.

Stuur me gerust ook jullie lijstjes als je wil, is altijd leuk om te lezen.

Beste cd's :

1. Bob Dylan - Together Through Life

2. Ian Tyson - Yellowhead To Yellowstone And Other Stories

Muziekjes 137 is het titelnummer uit deze plaat, wat mij betreft een van de mooiste nummers van 2009. De 76-jarige Canadese songwriter is de auteur van oa. de classic Four Strong Winds en vormde vroeger (vanaf 1959) een duo met Silvia Fricker (Ian & Silvia). Deze soloplaat is een mooie verzameling liedjes van een man die met weemoed terugkijkt op zijn (zeer welgevuld) leven tot dusver. Een pareltje !

3. George Harrison - Let It Roll (compilatie)

4. Guy Clark - Someday The Song Writes You

5. Loudon Wainwright III - High Wide & Handsome (The Charlie Poole Project)

6. Daniel Lanois - Acadie (20e verjaardagsuitgave)

7. Martin Simpson - True Stories

8. Elliott Murphy - Alive In Paris

9. Karoline de la Serna - Traduzca

10. Steve Earle - Townes

11. Bruce Springsteen - Working On A Dream

12. Julie And Buddy Miller - Written In Chalk

Beste concerten :

1. Ry Cooder + Nick Lowe - KEZ Antwerpen

Hierbij het filmpje dat ik op dit concert maakte van Vigilante Man : http://www.youtube.com/watch?v=xdcfrCRCyG4
Onvergetelijk mooi !

2. Lyle Lovett - AB

3. Bruce Springsteen - Pinkpop

4. Neil Young - Sportpaleis

5. Roger McGuinn - BRBF

6. John Fogerty - BRBF

7. Tom Russell - AB

8. Eric Andersen - N9 Eeklo

9. Jackson Browne - KEZ Antwerpen

10. Ad Van Meurs & Gene Williams & Co. - Genk Living Room Sessions 4

11. Eric Taylor - Eindhoven

12. Crosby, Stills & Nash - Vorst Nationaal

13.Toots Tielemans - Jazz Middelheim

14. Joan Baez - Antwerpen

Hierbij wil ik ook - op deze laatste dag van het jaar - van de gelegenheid gebruik maken om iedereen van jullie een gezond, gelukkig en muzikaal hoogstaand 2010 toe te wensen !

Mira en Yevgueni - Maandag 4 januari 2010 - Eindhoven Meneer Frits

Graag wil ik op vraag van Ad Van Meurs even promotie maken voor dit concert nu aanstaande maandag.

Het concert wordt ook gefilmd door de VRT.

Meneer Frits is gelegen op de Hoek markt /Jan van Lieshoutstraat in Eindhoven ( parking Ten Hage straat / Heuvelgalerie)

Kaarten verkrijgbaar via www.muziekcentrum.nl

Deuren open: 20.00

Aanvang 21.00

Entree: € 8,00 in voorverkoop € 9,00 kassa

Bramble And Rose - 27/11/09 Genk Golfhotel

Ik denk alvast nog met veel plezier terug aan ons derde huiskamerconcertje in het voorjaar, toen onze woonkamer - voor de gelegenheid omgebouwd tot een piepklein concertzaaltje - gevuld werd met de mooie liedjes van Bramble & Rose. Achter deze naam gaan Kries Roose en Katrien Van Zeir schuil, twee fijne singersongwriters uit het Brugse die besloten hebben om hun muzikale krachten te bundelen in dit project. Kries Roose speelde vroeger bij Crapule De Luxe en ook bij Raymond Van Het Groenewoud, en tegenwoordig maakt hij deel uit van de begeleidingsgroep van Jan De Wilde. Katrien Van Zeir bracht enkele jaren geleden reeds de mooie cd No Promises uit in eigen beheer.

Het optreden dat we het voorbije weekend zagen, bevestigde alleen maar onze positieve indruk van een half jaar geleden. Het duo bracht ons een fijne selectie liedjes ten gehore, van heel oud tot vrij recent, zowel eigen nummers als covers, maar altijd met veel gevoel en liefde voor de song op zich, en het verhaal erachter, of de mensen achter de liedjes. Liedjesschrijvers waarvan de namen soms niet meteen een belletje doen rinkelen, wegens niet echt bekend of met de jaren verdwenen in de plooien van de tijd. Maar natuurlijk stonden er ook een paar klassiekers van enkele grote namen uit het "grote singer-songwriters-boek" op het programma, zodat er zeker voor elk wat wils te horen was. En altijd wisten ze aan die covers een mooie eigen toets te geven. De liedjes die ze brachten waren niet de eerste de beste, en zeker niet de meest voor de handligggende. Zo stonden onder meer volgende songs op de setlist : The Blackberry Blossom (Michelle Shocked), Colours (Donovan), en een zeer mooie versie van Blues Run The Game, een liedje van Jackson C. Frank, ook gecoverd door Sandy Denny, Nick Drake, Simon and Garfunkel... en nu dus Bramble And Rose. Een mooi gezelschap voorwaar ! Een hoogtepunt was het liedje The Bramble & The Rose, geschreven door Barbara Keith, een Amerikaanse singer-songwriter die begin jaren zeventig ontmoedigd uit het circuit stapte na twee geflopte platen. Misschien is dit liedje nu wel zowat de signature song van Bramble & Rose geworden. En het meest van al was ik onder de indruk van hun versie van Motherland van Nathalie Merchant ; de schoonheid van dit liedje is dan ook amper in woorden te vatten. Heel wat bekender natuurlijk was California Dreamin' van The Mama's And The Papa's, met heel fijn gitaarspel van Kries Roose, en ook heel mooi waren Louise (Paul Siebel) en Big Yellow Taxi (Katrien zingt het bijna net als Joni Mitchell, en dat is een hele prestatie). En dan stonden er ook nog maar liefst 3 liedjes van Karine Polwart op het programma, waaronder een straffe versie van Waterlily (uit de cd Faultlines uit 2003, een regelrechte aanrader !). Wat de eigen nummers betreft, Say Goodbye was een sterk nummer van Kries Roose en van Katrien Van Zeir kregen we oa. Refugee te horen.

Ik heb alvast genoten van a tot z van dit concertje. En voor in de nabije toekomst staat er ook een cd release van Bramble & Rose gepland, iets om naar uit te kijken dus.

Voor meer informatie of concertboekingen van Bramble & Rose : kries.roose@telenet.be

YouTube filmpjes :

The Blackberry Blossom : http://www.youtube.com/watch?v=YGsAO5saHTA

The Bramble And The Rose : http://www.youtube.com/watch?v=9AM6LE2A0Jg

Colours : http://www.youtube.com/watch?v=xeTDQCDO0pA

Say Goodbye : http://www.youtube.com/watch?v=yC8LIdST6zw

Blues Run The Game : http://www.youtube.com/watch?v=vVSjiv80PQ4

En er was ook nog een stukje te zien op GenkTV : http://genktv.be/Tv/?p=373#more-373

Muziekjes 136 - Ramses Shaffy - 't Is Stil In Amsterdam (live)

2009-12-05T00:58:25+01:00

Ramses Shaffy

Enkele dagen geleden zag ik op Nova een reportage over Ramses Shaffy. Nog maar eens bleek wat voor een speciale man Ramses wel was. Een icoon van de sixties, dat zeker, maar vooral een man die gedreven werd door een onverwoestbaar optimisme. Zelfs tijdens een verblijf in Rome, waar hij werkelijk geen cent had, schreef hij enthousiaste brieven naar het thuisfront. De verplaatsing van het stadscentrum van Rome naar de filmstudio's Cinecitta (8 km) werd noodgedwongen te voet afgelegd, geen geld voor een busticket. En toen Ramses en zijn kompanen gingen aanbellen bij Fellini, gooide de legendarische filmmaker ze buiten en schold ze uit. Nee, in Rome zou hij het niet echt maken, in Nederland (en ook in België) des te meer. Iedereen kent namelijk de liedjes van Shaffy.

Een paar jaren geleden zag ik nog een documentaire over hem. Hij was al op de sukkel en bracht zijn dagen door in een verzorgingstehuis in Amsterdam, want voor zichzelf zorgen kon hij niet echt meer. En wat me het meest is bijgebleven van die reportage was toen hij nog eens 't Is Stil In Amsterdam zong, met gebroken stem. Huiveringwekkend mooi. Vanaf toen was dit voor mij misschien wel het mooiste liedje van Ramses Shaffy. In bijlage een live versie van dit liedje, afkomstig van de cd Ramses Shaffy / Hollands Glorie.

Muziekjes 135 - Jef Neve - Saying Goodbye On A Small Little Ugly Piano (live)

2009-11-26T23:47:53+01:00

Jef Neve & José James - 14/11/09 Genk Motives For Jazz

Na de reeks tribute shows voor John Coltrane, bracht dit duo in Genk op het Motives For Jazz festival een nieuwe show genaamd 'For All We Know'. De concerten in deze reeks bestaan uit voornamelijk standards, en voor begin volgend jaar staat er een duo-cd van Neve & James gepland met dit repertoire. Deze productie was pas de avond ervoor in premiere gegaan in Parijs. De mooie, zeer wendbare stem van José James en het fijne pianospel van Jef Neve vormden zeker een geslaagde combinatie. Het concert duurde jammer genoeg slechts een goed uur omdat Carla Bley erna nog zou optreden, maar dat was ruim voldoende om ons helemaal te overtuigen. Zeker als we mooie nummers te horen kregen als Georgia On My Mind en Embraceable You van Gershwin. Ook een paar mooie bluesgetinte nummers (waarvan ik de titels niet meer weet) maakten deel uit van de set. Beide heren wisten het blijkbaar heel goed met elkaar te vinden, en dat was heel goed te merken aan het enthousiasme en het plezier waarmee ze op het podium stonden. En James gaf aan zijn kompaan nog een mooi compliment : "Jef is the most extraordinary pianist I ever heard". Het was uitermate fascinerend om deze twee mensen bezig te horen, en je verloor er zowaar je gevoel voor tijd en ruimte bij, en zodoende was het natuurlijk veel te snel gedaan. Toen ik naar buiten ging, liep ik nog een bekende tegen het lijf die eveneens zeer had genoten en het concert vol lof als volgt typeerde : "vanavond hebben we New York gehoord, en het was fantastisch".

Twee filmpjes die ik maakte van dit concert :

Muziekjes 135 - Jef Neve - Saying Goodbye On A Small Little Ugly Piano (live)

Dit mooie stukje muziek is afkomstig van de een live cd (opgenomen in de Beursschouwburg in Brussel in september 2008), die als bonus bij de laatste cd van Neve, Soul In A Picture (2008) is gevoegd. Heel stemmig, mij doet het alvast een beetje denken aan de sfeer op de plaat Closing Time van Tom Waits. Een man en zijn piano, meer moet dat soms niet zijn. De cd is opgedragen aan Miel Vanattenhoven, enkele maanden ervoor overleden, en die jazzproducer bij Radio 1 was en ook de stuwende kracht achter Jazz Middelheim ("We hope you can hear Bird and Miles play in heaven...").

Searchin' For The Heart Of The Heartland (film) - 16 december - Het Uur Van De Wolf (Ned. 2 of 3)

Nog even een kleine aanvulling op mijn stukje van gisteren (Muziekjes 134) over de het concert van Ad Van Meurs en Co. en de film Searchin' For The Heart Of The Heartland. Ondertussen heb ik vernomen dat deze film op 16 december vertoond wordt op de Nederlandse televisie in het onvolprezen programma Het Uur Van De Wolf. Niet te missen !

Hier nogmaals de trailer : http://www.youtube.com/watch?v=QY2YRwC209k

Meer info : http://www.nps.nl/page/programma/238/het-uur-van-de-wolf/agenda

Muziekjes 134, THE WATCHMAN, To Be Loved By You (live)

2009-11-25T23:17:25+01:00

Ad Van Meurs & Ankie Keultjes & Gene Williams & Jesse Acock & Jay Lesekar - Searchin' For The Heart Of The Heartland -

Living Room Sessions 4, Genk - 23/08/09

Met plezier en ook een beetje weemoed denk ik nog eens even terug aan een mooie avond tijdens de voorbije zomer van 2009. Overdag was het erg warm geweest, en de avond was dus heel aangenaam en de hemel stond vol sterren. Het was kortom zo een van die prachtige zomeravonden, waarover je nu in deze kille en natte novemberdagen alleen maar kan dromen. Op die avond eind augustus hadden we voor ons vierde huisconcertje een aantal fijne muzikanten te gast in onze tuin, Ad Van Meurs en Co., en die brachten ons een wonderbaarlijk mooi concertje (gevolgd door aangrijpende film), voor een aandachtig en dankbaar publiek van zo'n 60-tal mensen. En de reacties die ik achteraf gekregen heb waren zonder uitzondering positief, zowel m.b.t. het concertje als de film.

Ad Van Meurs & Ankie Keultjes & Gene Williams & Jesse Acock & Jay Lesekar (concert)

AD VAN MEURS is een Nederlandse singer-songwriter uit Eindhoven die van vele markten thuis is en al een heel aantal cd's op zijn palmares heeft, en dit in diverse formaties, zoals The Watchman (een twaalftal cd's) en No Blues (reeds 3 cd's met zogenaamde "arabicana" muziek). Voor dit concert werd hij begeleid door zijn levensgezellin en tevens muzikale partner ANKIE KEULTJES, alsook de Amerikaanse muzikant GENE WILLIAMS (muzikant bij oa. Townes van Zandt en Jimmy Lafave ! ), en nog enkele muzikale vrienden uit Tulsa, Oklahoma (USA). Al deze mensen kwamen eveneens aan bod in de film.

We waren heel benieuwd wat het allemaal zou worden, want deze muzikanten hadden in deze bezetting ook nog maar enkele keren samen op het podium gestaan. Eigenlijk waren ze in Eindhoven te gast bij Ad Van Meurs om allemaal samen een cd van Gene Williams in te blikken, en deze cd hebben we nog tegoed. Volgens de meest recente berichten berichten die ik gehoord heb, zou die cd alvast in het voorjaar van 2010 verschijnen. We zijn benieuwd ! In ieder geval was het uniek gelegenheidsproject dus, en het was voor ons een eer deze mensen als gast te hebben en we hebben alvast ten zeerste genoten van hun mooie muziek. Ad en Ankie namen zowat het eerste deel van het concert van hun rekening, terwijl in het tweede Gene Williams iets meer het voortouw nam. Van de setlist herinner ik me de volgende liedjes (met links naar de filmpjes die ik maakte, en waarop je steeds minder ziet naarmate het donkerder werd) :

Nobody's Fault But Mine http://www.youtube.com/watch?v=r5wNOpzDCus&feature=related

The Ring http://www.youtube.com/watch?v=7Rh3v_Ywuho

Columbus Stockade http://www.youtube.com/watch?v=haLVQ5ryxx8

Take My Blues Away

Anji (Davey Graham)

Power And Pain http://www.youtube.com/watch?v=Ba-rLBYw48s&feature=related

The Big Wheel http://www.youtube.com/watch?v=aT0BU_6OlEw

To Be Loved By You http://www.youtube.com/watch?v=vbmItmkhdL0

Voor meer info over Ad Van Meurs en zijn diverse muzikale projecten : http://www.advanmeurs.nl/

Searchin' For The Heart Of The Heartland (film)

En na het concert volgde de film. Ondertussen was het al een beetje afgekoeld en hier en daar werd er al een dekentje bovengehaald. En na de mooie muziekjes, het gezellige gebabbel en het gerinkel van de glazen, werd het redelijk rustig in onze tuin, want iedereen zat geboeid te kijken naar deze film.

Searchin' For The Heart Of The Heartland is gerealiseerd door filmmaker Dré Didderiëns, naar een idee van Ad van Meurs (The Watchman). Het is een verslag van hun reis door the Heartland, een gebied dat de centrale staten (het Midwesten) van de Verenigde Staten omvat. De 85 minuten durende film zit vol sfeervolle beelden van het landschap, Amerikaanse muziek, muzikanten en bijzondere inwoners. Met bijdragen van o.a. de legendarische producer en songwriter Jack Clement (o.a. Sun Studio, Jerry Lee Lewis) en muzikanten Gene Williams en David Munyon. Een aanrader voor iedere liefhebber van mooie americana muziek en prachtige Amerikaanse landschappen.En natuurlijk waren we heel trots deze film in premiere (!) voor België te mogen tonen, want het is een pareltje. Een soort van mix tussen een roadmovie, een muziekfilm en een film over de USA. Wat de Verenigde Staten betreft, zelf ben ik er wel al eens geweest, maar de de film geeft toch een iets meer genuanceerd beeld van de USA, dan wat we doorgaans in de media te zien krijgen. Zelf werd ik nogal ontroerd door de mensen in de film, als ik zag hoe erg ze geloofden in hun kleine projectjes, zoals die folkfestivalletjes en zo. Muzikale topper vond ik Cowboy Jack Clement, maar die kende ik dan ook al omdat hij heel wat cd's heeft geproduced van enkele van mijn favoriete singer-songwriters (oa. Townes Van Zandt). Het einde van film met David Munyon vond ik ook erg aangrijpend. Deze singer-songwriter zag ik een aantal jaren geleden nog in de AB, hij zong toen een aantal mooie liedjes, maar het was een beetje een vreemde man, zo maakte hij een kruisteken voor elk liedje dat hij zong. Doch ondanks (of misschien juist omwille van) dat het me een erg getroebleerde figuur lijkt en hij een hele zoektocht achter de rug heeft in het leven (hij heeft ook nog in Vietnam gevochten), sprak hij erg wijze woorden in de film m.b.t. religie en wereldvrede, en het niet te onderschatten verband tussen beiden. Om even stil van te worden.

Al bij al een zeer boeiende en mooie film en dat weerspiegelde zich ook wel in de mails en reacties die ik kreeg van verschillende mensen. Zo kreeg ik onder andere volgende mail van C. : "het toonde amerika precies hoe ik het me voorstel (ben er nooit geweest) : ontdaan van alle schmink glamour & nep; erg troosteloos eigenlijk - ik vond hem ook goed in elkaar gestoken met die muziek & gesprekken ertussen & ook filmisch leuk in beeld gebracht - ook actueel met obama & zo..."

Een van de komende maanden wordt de film vertoond op de Nederlandse televisie in het onvolprezen programma Het Uur Van De Wolf. Zeker de moeite om (nogmaals) te kijken. Voor wie toch nog eens stukje wil zien, ziehier de link naar de trailer van de film : http://www.youtube.com/watch?v=QY2YRwC209k

En tot besluit laat ik het woord aan de jeugd. Dit is wat mijn zoon Tom (16) ervan vond, toen ik hem vroeg om eens even zijn indrukken over deze hele avond eens even op te schrijven :

Ad vind ik een steengoede gitarist, ik was vooral een fan van de “slide” die hij gebruikte, dit gaf zijn muziek een mooie ‘bluesy’ sound. De stem van Ankie vond ik ook uitstekend passen bij de muziek die ze maakten. Met de jonge Amerikanen Jesse en Jay (een leuke namencombinatie trouwens) kon ik ook goed opschieten, voor het interview heb ik nog met hun een balletje getrapt en een babbeltje geslagen. Na het optreden heeft Jesse mij nog wat bijgebracht over wat een slidegitaar eigenlijk is en hoe zo een ding werkt. Gene maakt dan weer een ietwat afstandelijke indruk, dat wel paste bij het beeld van de indiaan die hij is. Fantastisch gitaarspel ook trouwens.

De film vond ik gewoonweg geweldig! Ik kreeg er meteen zin van om zelf door Amerika te reizen en het is een aanzet geweest om zelf gitaar te leren spelen.

Kortom een geweldige avond, die fel contrasteerde met de gezellige drukte van pukkelpop van de dagen daarvoor.

Muziekjes 134 - THE WATCHMAN - To Be Loved By You (live)

To Be Loved By You staat op de cd Carnival Of Circumstance uit 2002, een mooi album van The Watchman (de groep van Ad en Ankie), dat ik ter gelegenheid van ons huisconcertje cadeau kreeg van Ankie en Ad, waarvoor mijn dank !

Deze versie is een live opname van het nummer dat ook in een studioversie op deze cd terug te vinden is en het is opgenomen in Anderson Fair in Houston. De cd bevat nog wel een aantal goeie nummers, waaronder het mooie Ostend en Take My Blues Away, dat ook live op ons huisconcertje werd gespeeld. Ook nog even vermelden dat Gene Williams (zie hierboven) eveneens op deze plaat meedoet.

Muziekjes 133 - BRAMBLE & ROSE - The Bramble & The Rose

2009-11-19T21:44:57+01:00

!!! Concertaankondiging !!!

BRAMBLE & ROSE - in concert in Genk op vrijdag 27 november 2009 - Hotel Résidence, Stiemerheide (Golfhotel)

In bijlage een uitnodiging voor een concert van Bramble & Rose, die ik doorgemaild kreeg van Phaedra, met de vraag om dit concertje aan te kondigen in Muziekjes. Wie er interesse heeft om dit optreden van Bramble & Rose bij te wonen, kan hiervoor nog reserveren (alle info in de brief in bijlage, wel niet te lang meer wachten...).

In het voorjaar speelde dit duo alvast een huiskamerconcertje hier bij ons thuis, en hoe dat was kan je hieronder lezen en horen.

BRAMBLE & ROSE - Living Room Sessions 3 Genk - 14/03/09

Ik denk alvast nog met veel plezier terug aan ons derde huiskamerconcertje in het voorjaar, toen het huis gevuld werd met de mooie liedjes van Bramble & Rose. Achter deze naam gaan Kries Roose en Katrien Van Zeir schuil, twee fijne singersongwriters uit het Brugse die besloten hebben om hun muzikale krachten te bundelen in dit project.

Ze brachten voor ons een hele reeks liedjes, gaande van heel oud tot vrij recent, zowel eigen nummers als covers, maar altijd met veel gevoel en liefde voor de song op zich, en het verhaal erachter, of de mensen achter de liedjes, waarvan de namen soms niet meteen een belletje doen rinkelen, wegens niet echt bekend of met de jaren verdwenen in de plooien van de tijd. Natuurlijk stonden er ook een paar klassiekers van enkele grote namen op het programma, zodat er zeker voor elk wat wils te horen was.

Zo kregen we die avond onder meer volgende liedjes te horen (+ filmpjes die ik maakte) :

The Bramble & The Rose : http://www.youtube.com/watch?v=dJZsvmHnqQw

When You Say Nothing At All (Paul Overstreet & Don Schlitz) : http://www.youtube.com/watch?v=ZY_xCgT92A0&feature=related

Motherland : http://www.youtube.com/watch?v=P5JcsMEAmEw&feature=related

California Dreaming : http://www.youtube.com/watch?v=7IjHU7iPAQ4

Look What They Have Done To My Song, Ma (Melanie) : http://www.youtube.com/watch?v=GAcre_wfj_Q&feature=channel_page

Big Yellow Taxi (Bob Dylan / Joni Mitchell) : http://www.youtube.com/watch?v=c_NGigUoC7c&feature=related

Louise (Paul Siebel) : http://www.youtube.com/watch?v=gkZ2mGWGxfY&feature=related

Say Goodbye : http://www.youtube.com/watch?v=nyhM7s23xyQ&feature=related

Waterlily : http://www.youtube.com/watch?v=KSDboTpHEaE&feature=related

Er stonden nog wel wat meer liedjes op de setlist, zo ook een mooie, vlotte versie van his Is The Life van Amy McDonald, en eveneens een aantal liedjes van de mooie cd No Promises van Katrien Van Zeir, zoals Nothing Can Compare, en nog wel wat liedjes die ik nu even vergeten ben. De schitterende versies van Motherland, Louise, California Dreaming en When You Say Nothing At All zal ik alvast niet licht meer vergeten ! Het werd dus een heel mooie muziekavond, eentje om nooit meer te vergeten. En aan de reacties tijdens het optreden en achteraf te horen, had het publiek genoten met volle teugen !

Muziekjes 133 - BRAMBLE & ROSE - The Bramble & The RoseOndertussen heeft Bramble & Rose ook een demo-cd'tje in eigen beheer uitgebracht, met één liedje erop, The Bramble & The Rose, geschreven door Barbara Keith, een Amerikaanse singer-songwriter die begin jaren zeventig ontmoedigd uit het circuit stapte na twee geflopte platen, en die eind jaren 1990 dan toch doorbrak met haar trio Stone Coyotes. En misschien is dit liedje nu wel zo een beetje de signature song van Bramble & Rose geworden. Luister alvast zelf eens naar hun erg mooie versie geworden van dit nummer (in bijlage de mp3 van dit liedje).

Voor meer informatie of concertboekingen Bramble & Rose : kries.roose@telenet.be of katrienvanzeir@hotmail.com

Muziekjes 132 - ROLAND - Last Letter Home

2009-11-05T23:55:53+01:00

Roland - 29/10/09 - Marconi sessie VRT

Voor een keertje waren we ook eens bij de gelukkigen die tickets hadden gewonnen voor de exclusieve Marconi sessie van Roland Van Campenhout. Met dank aan Radio 1 en de al te gemakkelijke prijsvraag ("Van waar is Roland afkomstig ?" Het antwoord zat natuurlijk verborgen in John Lee Hookers Boom Boom, dat is algemeen geweten). Naar aanleiding van zijn nieuwe dubbel cd Parcours (een overzicht van zijn muzikaal... eh... parcours tot nu toe met ook outtakes en live sessies, dus ook heel interessant voor de echte fans), gaf Roland gisteren een heel mooi concert in de Marconi studio's op de 4e verdieping van het VRT gebouw. Hij werd begeleid door Steven De bruyn op mondharmonica (en nog wel wat andere mondmuziekjes) en Tony Gyselinck op drums. Steven De bruyn (de Sonny Boy Williamson van België !) was tijdens het hele concert nogal prominent aanwezig en zijn energieke mondharmonica-spel zorgde samen met Roland's gitaarwerk voor muzikaal vuurwerk.

Het concert was niet echt een best of Roland of een dwarsdoorsnee van Roland's carriere doorheen de jaren, zoals je met de release van Parcours misschien wel kon verwachten, maar de setlist zat weer vol verrassingen (zoals zo dikwijls bij concerten van Roland, en dat houdt het natuurlijk altijd spannend). Voor het concert vertelde Roland trouwens aan de radio-interviewer dat hij nooit een setlist opstelt voor een optreden. Lijkt me mooi, zo te kunnen musiceren, en je te laten leiden door de sfeer en de invallen van het moment. Zo waren er tijdens deze Marconi sessie toch een aantal langere nummers, bijna jams, te horen, die soms bijna een gevoel van trance opriepen, en dat was ook wel de bedoeling van dit trio, denk ik zo. Ergens in het begin van de set speelden ze een nummer uit de jaren dertig van vorige eeuw, van een zekere Barbecue Bob, en deze oud folksong werd hier vakkundig door de synthesizer-mangel gehaald en in een soort van technoversie gespeeld, niet echt mijn ding, dit was echt wel heel anders dan ik verwachte van een oude folkzanger van bijna een eeuw geleden. Ook werden twee straffe covers van Leadbelly gespeeld ("de a en de b-kant van de single", aldus Roland), waaronder Keep Your Hands Off Her. Twee fijne songs dus van een hele grote meneer uit de Amerikaanse folk- en blues traditie.

Ook heel goed was Hissing 'O The Heat, een broeierige en dreigende song, half parlando, waarin Roland een soort van verhaal annex improvisatie vertelt over mojito's ("is 'n that a gay drink ?"), New York City, over John Coltrane, en nog wat anders dingen... Straffe kost ! Staat ook op zijn voorlaatste cd Never Enough uit 2008, zonder meer de beste plaat die hij ooit gemaakt heeft. Maar het mooist werd bewaard tot op het laatst en het beste moment uit de hele sessie vond ik dus het nummer Last Letter Home, van de gelijknamige plaat uit 1992 (... And I dreamed about a rose in Spanish gardens / And I kissed you and I placed it in your hair / If I'm ever on my feet again I will / And I would run all the way just to see you there...). Roland bracht het als eerste bisnummer, enkel met begeleiding van zijn acoustische gitaar. Dit was puur kippevel, zo mooi. Daarna volgde als afsluiter nog een duet van mondharmonica tussen Roland en Steven De bruyn, "duelling mouth-harps" als het ware, en dan was het finito.

Een stomende sessie, met 3 muzikanten die zich helemaal gaven, wat op zijn mooist resulteerde in fantastische en intense muziek met een Belgische bluesfeel. En vorige zondag hoorden we in het programma Moshi dat er volgend jaar een cd en een plaat van dit trio in de steigers staat. Hallelujah !

Enkele filmpjes die ik gemaakt heb van dit concert :

- Hissing 'O The Heat (deel 1) : http://www.youtube.com/user/marcvos1#p/a/u/1/F9KZUtXokDQ

- Hissing 'O The Heat (deel 2) : http://www.youtube.com/user/marcvos1#p/a/u/0/ThlX0qBzSfY

- Last Letter Home : http://www.youtube.com/user/marcvos1#p/a/u/2/y5MtyDtz8iw

Muziekjes 132 - ROLAND - Last Letter Home

Hoe mooi ik dit nummer wel vind, is hierboven al te lezen. Last Letter Home staat op de gelijknamige cd uit 1992, waarop ook nog heel fijne nummers staan als Looking For A Friend (van de zo goed als vergeten zeer en zeer getalenteerde songschrijver David Blue), alsook een paar mooie covers van Tony Joe White (Taking The Midnight Train en As The Crow Flies). Een cd die zeker de moeite is om nog eens op te diepen of te ontdekken.

En nog even uw aandacht voor een fijn festival in Genk, nog net op de valreep van 2009 :

HEXENKESSEL ROCK FEST - zaterdag 19 december 2009

JC Rondpunt 26/JH Ginsert, 3600 Genk

Voor de vijfde maal op rij, en voor de tweede keer als indoor festival in de winterperiode, eist het zeer eigenzinnige en kwalitatief hoogstaande festival HexenKessel Rock Fest de aandacht op van de geïnteresseerde rockliefhebber.
Dit Genkse festival kiest heel bewust voor een eigen herkenbaar profiel, dat best te omschrijven is als een gitaargericht festival, met de focus op het hardere rockgenre, en met veel kansen voor Genkse bands (wat uiteraard alleen maar toe te juichen valt !).
HexenKessel heeft zo dan ook zeker een plaatsje in het uitgebreide festivalaanbod verworven en de liefhebbers van het hardere genre weten alvast waarheen op zaterdag 19 december.
Dit jaar hebben de mensen van HexenKessel vzw namelijk werkelijk weer een fijne affiche in elkaar weten te boksen. Op de Main Stage ( zaal Rondpunt 26 ) treedt THE HICKEY UNDERWORLD ( Pukkelpop 2009 + Werchter 2009 )op als headliner, voorafgegaan door de Limbolink Band Van De Maand, Between Worlds, Starfucker en Hulkk. Op de Open Stage ( Genkse bands ) spelen Desperate Solutions, Victimized, Voltage Revolution, Heathen Desire, La Strada en Black 'n Bones. Samengevat voor elk wat wils dus : hardrock, blues, stonerrock, hardcore en trashmetal komen aan bod . Er is veel afwisseling en er valt veel te ontdekken voor wie zijn oren wijd open houdt.

Even een kleine historiek. In 2005 werd er met een erg sterke ,eerste editie gestart en kregen we oa. The Killbots, Belgian Asociality en een overweldigend goed concert van de legendarische rockgroep The Kids voorgeschoteld, toen nog in een tent op het festivalterrein op de Melberg, net als de 2 volgende jaren. Aflevering twee was even sterk als de eerste, met als headliner, een van energie kolkend Red Zebra. Deel drie bracht ons een gedenkwaardig optreden van het jammer genoeg ,veel te vroeg, ter ziele gegane El Guapo Stuntteam. En vanaf vorig jaar vond HexenKessel een nieuwe stek in Jeugdhuis Ginsert en Jc Rondpunt 26 in het centrum van Genk. Ook werd er vorig jaar met veel succes een Open Stage aan het programma toegevoegd, waar plaatselijke bands de kans kregen om zich op een klein podium (in het café van het jeudhuis Ginsert) van hun beste kant te laten zien en horen. Als headliners zagen we toen het Limburgse Mint en de jonge wolven van Freaky Age, die er de zaal zowat plat speelden. De sterke organisatie zorgde ook voor een vlotte opeenvolging van de bands en een prima catering (een geslaagde samenwerking met het centrum Bethanië).
Tevens zijn de scherpe prijzen , zowel inkom als consumptie, een pluspunt. In vvk kost een ticket slechts 6 euro, aan de kassa 9 euro. Voor een frisse pint(of andere ,uiteraard ) betaal je amper 1.50 euro. Geen deuk in je beurs dus.
De nieuwe formule was een succes, en is dit jaar, getuige de ruim 650 bezoekers die er vorig jaar kwamen opdagen, alvast voor herhaling vatbaar.

Voor alle info : http://www.hexenkesselrockfest.be/

Ondertussen is ook de vvk van start gegaan. Tickets kosten amper 6 euro in vvk. 9 euro aan de kassa. Verschil van 3 euro of in onze termen: 2 pinten.
Tickets verkrijgbaar :
jeugdcentrum Rondpunt 26 ( jeugddienst ) , Europalaan 26, 3600 Genk
cafe Camargue : Stationstraat 6, 3600 Genk
Peach Pit : Weg naar As 222, 3600 Genk
Gigaswing : Kapelstraat 28,3500 Hasselt.
Online bestellen kan ook. Dit doe je via onze website www.hexenkesselrockfest.be