17-02-09

Muziekjes 105 - JOHAN VERMINNEN - Ik wil de wereld zien

Johan Verminnen - 03/02/09 CC Hasselt
 
Ik heb Verminnen al een heel aantal keren aan het werk gezien, maar het is nog steeds erg de moeite waard.  Buiten een overzicht van zijn oudere en bekendere liedjes die hij de laatste 40 jaren geschreven heeft (400 liedjes in totaal vertelde hij in Hasselt), probeert hij toch steeds enkele verrassingen in zijn repertoire te stoppen, zodat je nooit helemaal zeker weet wat het zal worden.  En in september komt er nieuwe plaat uit.
 
Die namiddag in Hasselt waren er vier muzikanten bij, waaronder Bert Candries (als sinds jaar en dag een vaste gitarist/bassist van Verminnen), Nils De Caster op viool en Leo Caerts op piano. Tussen de liedjes vertelde Verminnen over zijn leven, zijn muziek en zijn passies.  Dikwijls grappige anekdotes uit het verleden kruidden zijn verhalen en vloeiden moeiteloos over in de liedjes.  Hier stond een rasartiest op het podium, door de wol geverfd door veertig jaar ervaring. En toch deed hij je bijna geloven dat deze show iets speciaals was, hij probeert altijd een warme band met het publiek te creëren.  Absolute klassieker als 'Laat me nu toch niet alleen' en 'Als mijn gitaar me helpt' (geïnspireerd door George Harrison's 'While my guitar gently weeps') kunnen dan ook niet op de setlist ontbreken.
 
Verminnen is altijd een liefhebber en vertolker van chansons van Jacques Brel geweest, die hij als een van zijn grote voorbeelden beschouwt.  Deze keer bracht hij ons, naast het al langer bekende 'Een vriend zien huilen' ook zijn versie van 'Port of Amsterdam'.  Indrukwekkend mooi !  Daarenboven bracht hij een eerbetoon aan Louis Neefs met 'Marieke van het Sas Van Gent' (een zeer schrijnende tekst) en ook aan Ann Christy - die hij een van de mooiste en getalenteerdste stemmen van Vlaanderen ooit noemde - met 'De roos'. Dit liedje is een vertaling van 'The Rose', geschreven door de Amerikaanse songwriter Amanda McBroom in 1979, beroemd gemaakt door Bette Midler in de film 'The Rose'.

Maar dé rode draad doorheen Verminnens oeuvre is de melancholie van het reizen, het weggaan, het ontdekken van onbekende plaatsen ergens ter wereld, en dan daar ook weer weggaan.  Een constant thema is zijn liefde voor zeilboten, vrachtschepen, vissersboten, havens, visserskroegen en kuststeden (" Oostende is het Brussel, en Blankenberge het Antwerpen van de kust")Hier heeft al ettelijke liedjes over geschreven : 'Bar Tropical, 'Zeiler Ver Van Huis, 'Oostende In The Rain', en natuurlijk 'Ik Wil De Wereld Zien', wat voor mij misschien wel zijn signature song is.  Liedjes als 'Brussel', 'Laat Me Nu Toch Niet Alleen' zijn zeker even bekend en misschien zelfs beter, maar geen enkel liedje vat het hele repertoire van Johan Verminnen zo mooi samen als 'Ik Wil De Wereld Zien'.  Als ik dit hoor dan kan ik niet anders dan wegdromen van al die plaatsen die hij opnoemt (en op de meesten ervan zal ik wel nooit komen) en ook de artiesten en muziekjes die hij opnoemt, hebben mij altijd, en eigenlijk steeds meer, gefascineerd (zie ook het stukje hieronder).

Johan Verminnen is zeker een dromer, een reiziger.  Maar soms probeert hij zijn dromen ook te verwezenlijken.  Hij heeft  reeds als passagier met een vrachtschip de wereldzeeën (of toch een deel) afgevaren en het avontuur tegemoet gegaan.  Als ik naar zijn liedjes luister, ben ik er sterk van overtuigd dat hij met hart en ziel houdt van het franse chanson, van de blues, van de fado van Amalia, van de tango en van de Braziliaanse bossanova.  Anders kun je er niet zo mooi over zingen, dit komt recht uit zijn hart.

Tevens houdt Verminnen ook heel erg van zijn land, van zijn stad : 'Brussel', 'Oostende in the rain', 'Madeleine La Marollienne' 'Rue des Bouchers', …  Het is mooi hoe hij schrijft over onze hoofdstad, over de Marollen, over de rue des Bouchers en zijn sfeer,… In Brussel heeft hij dan ook een groot deel van zijn leven doorgebracht en voor Oostende heeft hij altijd een grote fascinatie gehad, dit blijkt ook duidelijk uit het hierboven genoemde boek.

'Over Ik voel me goed' vertelt hij dan weer dat het geschreven werd in een periode die mischien wel het dieptepunt van zijn leven was.  Maar het publiek heeft dit wel even anders geïnterpreteerd en het werd een grote hit en, net als politici doen, beweerde Verminnen, heeft het publiek altijd gelijk.  En iemand die een zin als 'Zelfs de jukebox heeft heimwee naar de klank van de tamtam' kan schrijven, is voor mij een echte poëet.  En het mooie van Verminnen is, en dat heeft hij zeker met zijn idool Jacques Brel gemeen, dat zijn poëzie heel volks is, dikwijls ook over echte volksmensen, en dus heel toegankelijk voor iedereen.

Verminnen houdt van het podium, hij is een rasperformer, maar hij houdt zeker ook van zijn publiek, van de mensen in de zaal, en hij is tevreden als hij enthousiaste reacties daarvan krijgt.  Het liedje 'Ooit', waarin hij de dag bezingt dat het allemaal gedaan zijn met zijn optredens, pakt je dan ook naar de strot.  Laten we hopen dat die dag nog heel ver af is voor Johan Verminnen.

Johan Verminnen in Hasselt op YouTube
- Als Mijn Gitaar Me Helpt : http://www.youtube.com/watch?v=hLa0HssTXZM&feature=channel                                                                         

* * *

In zijn boek 'De Laatste Boot' uit 2006 beschrijft hij het wedervaren van Walter, die steeds meer gefascineerd door boten en varen, uiteindelijk een heel andere wending aan zijn leven geeft.  Het is duidelijk dat in dit boek een deel autobiografische elementen verwerkt zijn.  Bij het boek zit ook een cd met 7 liedjes m.b.t. het onderwerp van boten en reizen, die speciaal voor dit project opnieuw werden opgenomen.

De laatste boot

* * *

In Muziekjes 105 'Ik wil de wereld zien' in de versie zoals dit overbekende liedje te horen is op de bonus cd bij het bovengenoemde boek.  Ik ben ook even op zoek gegaan naar de muzikale referenties die Verminnen in dit liedje gestoken heeft.

Ik wil de wereld zien Tekst: Johan Verminnen, muziek: Tars Lootens & Johan Verminnen, 1985 Arrangement: Willem Friede

Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil een zonsopgang in Afrika
De capuera dansen in Bahia
Tequila drinken in New Mexico
En carperinha in Rio
Of met een zeilboot naar het Paaseiland
Met een vliegtuig landen op het strand
Van Brel zijn mooie Iles Marquises ---------- Jacques Brel : Quand on n'a que l'amour :
 http://www.youtube.com/watch?v=wZHg6AUXTKw&feature=related                  
In plaats van thuis te zitten kniezen

   Ik wil de zon zien ondergaan in Cuzco
   De tango dansen in Buenos Aires --------- Milongas in Buenos Aires :
http://www.youtube.com/watch?v=LKFlrPTJiuY&feature=related
   De blues van Memphis tot in New Orleans
   O, ik zou zo graag de wereld zien
   Ik wil de fado horen van Rodrigues ------- Amalia Rodrigues : Fado Amalia :
http://www.youtube.com/watch?v=ZSyur_ZXMsc&feature=related
   En de bouzouki van Dalares --------------  Georgos Dalares : Mana mou kai panagia : Mana mou kai panagia : http://www.youtube.com/watch?v=VlvrWy1n2Lo
   Of Piazzola z'n bandoneon ---------------  Astor Piazzolla : Libertango :
http://www.youtube.com/watch?v=RUAPf_ccobc&feature=related
   Horen klinken als de avond komt
   'r Zit een regenjas
   Met mij op een terras
   Toch doet zo'n regenjas
   Dromen dat het zomer was

Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil de wereld zien

Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil ik
Ik wil, ik wil zo graag de wereld zien

De oevers van de Saint Laurent misschien
Opdat Charlebois met mij in Quebec
De bloemen eens stevig buiten zet
Met Nougaro wil ik naar Toulouse ------------ Claude Nougaro : Le Javanaise :
http://www.youtube.com/watch?v=zopZzi2hQYs&feature=related
In een jazzclub luisteren naar blues
Of dwepen met Michel Jonasz --------------- Michel : Les vacances au bord de la mer :
http://www.youtube.com/watch?v=PG5yNw_A8Fo&feature=related
Alsof de Schelde hier de Seine was


 

Rowwen Hèze (vervolg)
 
Aansluitend op de vorige Muziekjes, hierbij nog een bespreking van Frank van het concert van Rowwen Hèze :
 
Het concert waar ik ben geweest, was in het kader van de theatertournee "Welkom in de Saus".  Gekke titel, heeft dan ook geduurd tot het einde van de show voordat ik door had.  Welkom in de Saus is een verbastering van "welcome in the South".  Dus een verwijzining naar het zuiden des Nederlands, het fiere Limburg én een verwijzing naar het zuiden van de States, omdat zij vinden dat hun muziek toch wel veel weg heeft van Tex Mex.  Al kan je daarover blijven discussiëren;
Rowwen Hèze werd deze keer bijgestaan door een allegaartje van bevriende musici.  Het heeft ook tot het einde van het concert geduurd, voordat ik door had, dat ze niet (zoals ze bij het begin van het concert beweerden)  van Mexicaanse, Amerikaanse, Spaanse en Duitse afkomst waren.  Uiteindelijk bleek dat ze even Limburgs waren als Rowwen Hèze.
Deze keer geen uitbundige stemming zoals we bij Rowwen Hèze gewend zijn in de feesttenten, maar meer ingetogen, soms zelfs een beetje ingehouden.
De meeste nummers kregen een ander arrangement, het lijflied Limburg begon zelfs op een iets of wat jazzy manier, tot uiteindelijk de hele zaal "het is een kwestie van geduld, rustig wachten op de dag, dat heel holland limburgs lult" uit volle borst begon mee te scanderen.  Moet zeggen dat dit wel een beetje gek klinkt uit de mond van de drie belgische Limburgers die in de zaal aanwezig waren.
 
Kortom, het was weer memorabel.  Volgens mijn bescheiden mening is Rowwen Hèze op zijn best in de theaters, ver weg van het biergooiende en ladderzatte feestvolk.  In het theater komen de mooie, subtiele teksten van Jack Poels pas tot zijn recht.  Poels heeft als geen ander de eigenschap om dagdagelijkse voorvallen te gieten in een mooie tekst, voorbeeld hiervan is "Met de neus omhoeg", "Blieve Loepe", "Auto, vliegtuug" en nog veel meer.  Dit gecombineerd met het emotionele, klagerige, door het lijf gaande geluid van de accordeon van Tren van Enckevort (of in Limburg penspiano genoemd), zorgt voor een prachtige sfeer.
Misschien om af te sluiten, heel speciaal was een cover van "Once upon a time in the West" van Ennio Morricone, grappig !
 
YouTube
Deze link geef ik opnieuw, was verkeerd in de vorige aflevering van Muziekjes : 'Droemvlucht' : Rowwen Hèze met Nynke Laverman : http://www.youtube.com/watch?v=IwkadDvpeHU

11-02-09

Muziekjes 104 (bis) - ROWWEN HEZE - De Peel staat in brand

Jack Poels / Rowwen Hèze

De Peel staat in brand.  Dit liedje kreeg ik doorgemaild van mijn dierbare collega Frank, die het voorbije weekend een memorabel concert van Rowwen Hèze heeft gezien, en beweert dat Rowwen Hèze de beste groep is van (Belgisch én Nederlands) Limburg.  Daar kan ik mij misschien wel in vinden, maar dan toch alleen omdat Noordkaap en The Romans niet meer bestaan…  De Peel staat in brand is een van Rowwen Hèze's bekendste nummers en het is ook een publieksfavoriet op concerten.  De versie op mp3 in bijlage - Muziekjes 104 (bis) - geeft je alvast een idee van de sfeer van zo een live concert (wel even geduld hebben bij de beluistering van de mp3, de muziek zelf begint pas na een minuutje).

Dialectversie

Toen ig naag hiel klein waas
En van 't leave nieks begreep
Allein mer speelde, oot en sleep
Toen ig naag hiel klein waas
Dat ik op de tiene mos goan stoan
Um te kieke naar de moan
Witte strepe in de lucht
Ge kneep de oge half dicht
Elke wolk waas 'n gezich

Soaves laat de haor nog naat
Nog efkes en noar bed
De raam wiet oap genne slaop
En d'n hemel waas vuurroej
Mist hing op 't land
Soaves laat dan stoang de Peel in brand

Ge kost oore droume
Ge waart d'n baas van iederienn
Vocht met d'n sterkste allien
Langoet ligge in 't graas
Ge rookt d'n asfalt en de zwaj
Als et pas gereagent haj
Ge had et mar mit ien ding druk
Groeter weare mer wat ge aug deed
Echt veul alder woort ge neet

Soaves laat de haor nog naat
Nog efkes en noar bed
De raam wiet oap genne slaop
En d'n hemel waas vuurroej
Mist hing op 't land
Soaves laat dan stoang de Peel in brand

Soaves laat de haor nog naat
Nog efkes en noar bed
De raam wiet oap genne slaop
En d'n hemel waas vuurroej
Mist hing op 't land
Soaves laat dan stoang de Peel in brand

'Vertaling'

Toen ik nog zo klein was
En van het leven niks begreep
Alleen maar speelde, at en sliep
Toen ik nog zo klein was
Dat ik op de tenen moest gaan staan
Om te kijken naar de maan
Witte strepen in de lucht
Je kneep de ogen half dicht
Elke wolk was een gezicht

's Avonds laat de haren nog nat
Nog heel even en dan naar bed
Het raam wijd open geen slaap
En de hemel was vuurrood
Mist hing op het land
's Avonds laat dan stond de Peel in brand

Je kon uren dromen
Je was de baas van iedereen
Vocht alleen met de sterkste
Languit liggen in het gras
Je rook het asfalt en het vocht
Als het pas geregend had
Je had het maar met één ding druk
Groter worden maar wat je ook deed
Echt veel ouder werd je niet

's Avonds laat de haren nog nat
Nog heel even en dan naar bed
Het raam wijd open geen slaap
En de hemel was vuurrood
Mist hing op het land
Savonds laat dan stond de Peel in brand

's Avonds laat de haren nog nat
Nog heel even en dan naar bed
Het raam wijd open geen slaap
En de hemel was vuurrood
Mist hing op het land
's Avonds laat dan stond de Peel in brand

 

De Peel is een (deels) verdwenen turfgebied in Nederlands Limburg en Noord-Brabant.  Het was vroeger een onherbergzaam gebied met veel moerassen.  Het gebied van De Peel had vroeger een mythische bijklank, wat de aanleiding was tot het ontstaan van vele mythen en sagen.  Wat er nog momenteel nog overblijft van het gebied is beschermd als het natuurgebied Nationaal Park De Groote Peel.

Enkele jaren geleden was er een schitterende documentaire over Rowwen Hèze in Het Uur Van De Wolf : 'Van Amerika helemaal naar America' (1999, Leon Giesen), over de reis van het dorp America in Nederlands Limburg, van waar Rowwen Hèze afkomstig is naar Texas.  Een zoektocht naar hun muzikale texmex roots als het ware,  en ze gingen dan ook op bezoek bij Flaco en Santiago Jiminez , de grootmeesters op accordeon.

Momenteel is er in Maaseik tot 22 februari ook een expositie van het werk van Jack Poels, de zanger van Rowwen Hèze.  Meer info over deze expo vindt je op zijn website  http://www.jackpoels.nl en wat je daar kan zien is alvast veelbelovend.  Ideaal om te combineren met de mooie tentoonstelling van het Chinese terracottaleger van Xi'an, die ook nog tot einde maart te bewonderen is in Maaseik.

 
YouTube
- 'Droemvlucht' : Rowwen Hèze met Nynke Laverman :  http://www.youtube.com/watch?v=6lrjvGFJot0&feature=re...
- 'Kroenenburg' : Rowwen Hèze met Flaco Jiminez in 1992 : http://www.youtube.com/watch?v=WkNnFxlKpdQ
- Anselma / Bestel Mar : Los Lobos & Rowwen Hèze : http://www.youtube.com/watch?v=6lrjvGFJot0&feature=re...

09-02-09

Muziekjes 104 - BUFFALO SPRINGFIELD - Nowadays Clancy can't even sing

 

Buffalo Springfield... never again...

En het houdt niet op. Vorige week blies Dewey Martin, zijn laatste adem uit, de drummer van de geweldige groep Buffalo Springfield, een van de eerste muzikale vehikels van Neil Young.  Martin heeft ook nog bij The Dillards en Patsy Cline (http://www.youtube.com/watch?v=fkkM7K6smQA) gemusiceerd, maar had zich al lang teruggetrokken uit de muziekbusiness en was zelfs een tijdje automechanieker van beroep.  Buffalo Springfield bestond buiten de twee hoger genoemden ook nog uit Richie Furay, Jim Messina, de geweldige Stephen Stills (vorig jaar nog in Brussel !) en Bruce Palmer. 

Eigenlijk heeft Buffalo Springfield maar drie platen gemaakt tijdens het korte bestaan van de groep (1966 -1968), waarvan de eerste 'Buffalo Springfield' en de tweede  'Buffalo Springfield Again' rasechte klassiekers uit de rockmuziek zijn.  En de song 'For what it is worth' heeft voor altijd een plaatsje verworven op de lijst met de 100 beste rocksongs aller tijden !  Andere geweldige tracks waarmee de groep terecht naam en faam mee heeft verworven zijn 'Bluebird' (een Stephen Stills song), 'Mr. Soul', 'Broken Arrow', 'I am a child' en 'Rock & roll woman'.

Een goed overzicht (doch niet geheel compleet) van het oeuvre van Buffalo Springfield vormt de 4cd box uit 2001, een mooi eerbetoon aan een de beste sixties groepen ever.  Jammer dat de derde plaat 'Last Time Around' - die inderdaad lang niet het niveau haalt van de eerste twee - niet in zijn geheel is opgenomen, zodat completisten (zoals ik) deze plaat ook nog in hun collectie dienen aan te houden.

Een van mijn favoriete tracks van is 'Nowadays Clancy Can’t Even Sing', de eerste single van Buffalo Springfield en zeker een van hun finest moments.

Buffalo Springfield
 
Een aantal jaren geleden was er even sprake van dat Neil Young zijn kompanen terug bijeen zou fluiten voor een reunie.  Neil Young had in 2000 namelijk op zijn plaat 'Silver & Gold'  een song getiteld 'Buffalo Springfield Again', waarin hij al droomde van een eventuele reünie, maar vooral nostalgisch terugkeek op het eerder korte bestaan van Buffalo Springfield.  Maar na het overlijden van Bruce Palmer in 2004, en nu dus van Dewey Martin, is de kans op een eventuele reünie wel erg klein.  En qua geloofwaardigheid is dat misschien maar goed ook.  Voor mij mag de mythe best intact blijven. 
 
Buffalo Springfield on YouTube
- 'For what it is worth' live op Monterey 1967 : http://www.youtube.com/watch?v=0g9PiEgYYUU&feature=re...
- Neil Young met 'Buffalo Springfield again' : http://www.youtube.com/watch?v=yeZ6dZZ295g&feature=re...