11-07-09

Muziekjes 121 - JAN DE WILDE - Kat En Ik

Jan De Wilde & Vrienden - 05/07/09 - Heusden-Zolder, Nieuw Magazijn
 
Jan De Wilde heeft al geen nieuwe plaat meer gemaakt sinds Oude Maan uit 2000, maar dat maakt niets uit, want zijn liedjes zijn tijdloos en worden mooier met de jaren, zo ervaar ik het toch althans.  Zo maakten we vorige zondag een fijn concertje mee van Jan De Wilde & Vrienden in de oude mijngebouwen van Zolder.  Wat kregen we daar zoal te horen ? Gewoon een hele reeks heel mooie liedjes, pareltjes van liedjesschrijversambacht, en gebracht met een fijne begeleidingsgroep.  Niets meer, niets minder.  Voor mij althans meer dan genoeg, want liedjes van Jan De Wilde zijn er nooit genoeg in deze wereld.
 
Hij bracht ons dus, altijd met die typische 'Jan De Wilde - humor' en de nodige zelfrelativering (als het kon zou hij zichzelf soms van het podium wegcijferen),  een dwarsdoorsnede van zijn oeuvre dat hij in de laatste 4 decennia heeft opgebouwd.   Zijn eigen liedjes werden aangevuld met enkele mooie covers en interpretaties van andere grote songschrijvers.  Als daar is Bram Vermeulen.  Zijn liedje Maria kende ik niet, maar wow... wat een mooie liedje was dit, en het werd hier een beetje 'dylanesk' gebracht, dit mede door de mondharmonica van Jan.  Het is dus zeer aangenaam op die manier weer mooie liedjes te leren kennen.  Ook zeer mooi was Naakte Man, een bewerking van Randy Newman's Naked Man, dat we natuurlijk maar al te goed kennen als openingsliedje van de prachplaat Héhé.  Van die plaat komen trouwens ook nog de klassiekers (want dat zijn het echt) van de onvolprezen Lieven Tavernier, De Eerste Sneeuw en De Fanfare Van Honger En Dorst.  Deze twee liedjes behoren, wat mij betreft, tot de allermooiste liedjes ooit geschreven in de Nederlandse taal !  Ook wou ik graag nog het hele mooie liedje Wakker Naast Jou vermelden, een fijn nummertje van toetsenman Kries Roose, dat afkomstig is van de laatste plaat Oude Maan.
 
Doch de eigen nummers van Jan De Wilde moeten dus zeker niet onderdoen voor deze grote namen.  Als we zeggen dat zondag ook liedjes als Walter, Dag meneer De Wilde en Een Vrolijk Lentelied werden gespeeld, dan weet iedere rechtgeaarde muziekliefhebber al hoe laat het was (is).  Nog meer voorbeelden : De Luie Naald (over zijn grootvader die kleermaker was), het grappige liedje over zijn woonplaats Hier In Aaigem, en zeker ook het eerste bisnummer, een zeer mooi ingetogen, door Jan De Wilde solo gebrachte, Rustig Lied.
 
Een minpunt was - volledig los van de muziek - dat iemand van de organisatie of de techniek er niet beter op gevonden had dan een zeer luidruchtige rookmachine te laten draaien, vooral tijdens het deel voor de pauze.  Dit was soms echt storend, zowel voor de muzikanten als voor het publiek, en feit dat Jan De Wilde er niets van zei en lijdzaam toekeek, zegt eigenlijk veel over hoe bescheiden en timide deze zeer grote liedjesschrijver wel is.  Maar dit zou men eigenlijk niet mogen pikken ; Jan De Wilde's muziek is te kwetsbaar, te subtiel, te goed, en soms gewoon te zacht (in geluidsvolume), om te laten verpesten door van die onnozelheden.  Maar blijkbaar had men voor dit concert, dat kaderde in de 11 juli viering van Vlaanderen, wel erg veel subsidies ontvangen en moest dat geld toch voor iets gebruikt worden.  Doodjammer, maar ondanks dit alles was het een zeer genietbaar concertje gisteren.  En dat is natuurlijk nog altijd het belangrijkste.
 
Voor de volledigheid nog even vermelden dat De Vrienden van Jan De Wilde, die zorgden voor de fijne muzikale begeleiding,  bestaan uit : Eddy Peremans op gitaar, Kries Roose op toetsen, Liesbeth De Lombaert op viool, Mario Vermandel op basgitaar en Jo Soetaert op drums.
 
Setlist ( + YouTube filmpjes van ondergetekende)
Golden Retriever
Dag, Meneer De Wilde**
De Luie Naald
Zussen
Walter, ballade Van Een Goudvis**
 
De Eerste Sneeuw** (Lieven Tavernier)  http://www.youtube.com/watch?v=B_1opZ533Rk&feature=ch...
Favoriete Beest
Maria** (Bram Vermeulen)
Jan De Grote Griezel
Rolstoel
Kat En Ik**  (heb ik ook gekozen voor MUZIEKJES 120 ; een liedje van de plaat Oude Maan)
Otomobiel
 
Fanfare Van Honger En Dorst** (Lieven Tavernier)  http://www.youtube.com/watch?v=BRM8k-2UkBw&feature=ch...
 
 
 

30-04-09

Muziekjes 113 - MARJAN DEBAENE - Drive

HiernaXXX - 1, 2 en 3 mei in Genk

HiernaXXX (spreek uit als Hiernamaals) is een cultuurproject in het oude klooster van de Dochters van het Kruis, aka de zusters van de meisjesschool (Regina Mundi & Mater Dei) in Genk Centrum.

Hiernaxxx gaat over de thema’s (on)sterfelijkheid en inspiratie.  In een kloosteromgeving hebben de oorspronkelijk zusters ernaar geleefd om hun hemel te verdienen, hun eeuwige leven in een hiernamaals.  Ook kunstenaars willen zich met hun werk en creaties onsterfelijk maken. Dit leidt rechtstreeks naar het subthema ‘inspiratie’.  Wat is inspiratie, vanwaar komt inspiratie? Is er een verschil tussen religieuze en artistieke inspiratie?...

In ‘Hiernaxxx’ handelt alles wat er te zien, te horen, te voelen en te eten is, over deze thema’s.  De cultuur-schok zal het grootst zijn voor het gebouw zelf, want tot voor kort was dit klooster nog bewoond door zusters.  

 
Op HiernaXXX zal er ook meer dan voldoende aandacht besteed worden aan fijne muziek.  Naast de tango-avond en een optreden van de flamencogroep Aires Del Sirocco, zou ik graag nog even volgende artiesten willen in de kijker zetten :
 
Myriam Mestiaen
 
Deze zangeres en pianiste heeft vorig jaar de prachtige plaat 'Kiss Of Life' gemaakt.  Haar muziek is enigszins te vergelijken met die van Joni Mitchell en neeka, maar is toch vooral heel erg Myriam Mestiaen.  Meer info vind je op haar website www.kissoflife.be 
 
 
Graag zou ik ook even willen aanstippen dat Myriam ook haar grafisch werk tentoonstelt op HiernaXXX, en de dingen die ik al gezien heb van haar waren absoluut de moeite !
Een absolute aanrader dus, zowel de muziek als het grafisch werk.
 
Myriam geeft een concert op HiernaXXX op zaterdag 1 mei om 21u.
 
Marjan Debaene
 
Marjan Debaene is een van onze beste Belgische rockzangeressen en singer-songwriters.  Marjan timmert al een heel tijdje aan de weg en voor op het einde van dit jaar (of begin van volgend jaar) zou er een nieuwe plaat op stapel staan, haar vijfde al.  Het zal niet gemakkelijk worden om 'Wolfish Times' te overtreffen, maar we hebben er alle vertrouwen in dat het haar zal lukken.  We houden u op de hoogte.

Marjan schrijft mooie, pittige rocksongs rocksongs en pakkende ballades, en haar liedjes zijn steeds voorzien van mooie melodieën en teksten die iets te zeggen hebben.  Ook live staat Marjan haar mannetje (of haar vrouwtje) en dit zowel solo, als duo of in een full band bezetting.  Zo heb ik haar reeds in alle drie mogelijke bezettingen bezig gezien en het was telkens meer dan ok.  Haar set bestaat grotendeels uit eigen nummers, maar ik heb haar ook al prachtige covers weten te brengen van oa. Nick Drake en Daniel Lanois, wat ook getuigt voor een fijne neus voor de betere singer-songwriters.

Op zondag 2 mei zal zal Marjan Debaene voor ons solo spelen, en dit in drie sets van telkens een half uur/drie kwartier, om 20u, 21u en 22u.  Een concert om naar uit te kijken en niet te missen door liefhebbers van de betere rock en singer-songwriters.  Ten zeerste aanbevolen dus.


 Muziekjes 113 - MARJAN DEBAENE - Drive

Van Marjan Debaene heb ik het liedje 'Drive' gekozen uit haar zeer sterke plaat 'Wolfish Times' uit 2006.  Deze plaat werd trouwens door de krant De Morgen indertijd verkozen tot de cd van de week, terecht wat mij betreft.  'Drive' is een perfecte pop/rock song met een hook die al bij de eerste beluistering in hoofd blijft hangen, om daar toch wel voor een tijdje te blijven. Fijne muziek tijdens een lange autorit ook. 

28-04-09

Muziekjes 112 - JACKSON BROWNE - Somebody's Baby (live in Glasgow 1996)

 

Jackson Browne - 25/04/09 Antwerpen, Koningin Elisabethzaal   *****
Wat een fenomenaal concert !  Jackson Browne bevestigde gisterenavond nog maar eens zijn reputatie van superieure singer-songwriter, en dit al sinds vier decennia.  Hij is al een flink aantal keren in deze zaal gepasseerd, maar dit was misschien wel zijn beste optreden dat ik ooit gezien heb.  Jackson Browne had de dag voor het concert een dagje vrijaf in zijn zeer hectisch tourschema, en daarvan heeft hij dankbaar gebruik gemaakt om rustig wat in Antwerpen rond te wandelen, en een beetje in een park op een bankje te gaan zitten en kijken naar de spelende kinderen.  Even het hoofd leegmaken, ik kan me best voorstellen dat je soms een beetje doordraait als je maanden aan het stuk de halve wereld afdweilt, en alle steden waar je optreedt steeds meer op elkaar beginnen te lijken.  Niemand heeft dit fenomeen trouwens ooit beter beschreven dan hijzelf, op zijn superieure liveplaat 'Running On Empty', waar hij onnavolgbare wijze het hectische bestaan, de mooie momenten maar ook de verveling en de eenzaamheid van het leven 'on the road' beschrijft'.
 
Dat maakte dat wij in de Elisabethzaal een zeer ontspannen Browne op het podium kregen, die vooral gekomen was om de mensen een hele fijne muziekavond te bezorgen, en ook wel een beetje om zijn laatste plaat 'Time The Conqueror' te promoten.  Ik heb dit album de laatste weken intensief zitten beluisteren, en op deze plaat staan weer een aantal rasechte pareltjes.  Jackson Browne maakt namelijk nooit minder dan zeer goede platen.  Zijn laatste cd is dan ook een hele mooie geworden die beter wordt met de keer dat je ze draait.  Het niveau van 'Late For The Sky', 'The Pretender' en 'Running On Empty' zal hij wel nooit meer halen, maar dat hoeft ook helemaal niet, op deze platen heeft hij de perfectie bereikt.  Beter kan een singer-songwriter niet zijn.  Het werk van deze platen kwam dan ook nog regelmatig aan bod gisteren in Antwerpen, tot grote tevredenheid van het publiek, dat deze hartverwarmende liedjes voor altijd omarmd heeft, om ze nooit meer los te laten.
 
 
Er werd regelmatig afgeweken van de setlist (na het optreden ben ik erin geslaagd de setlist mee te gritsen), zo hoefde er maar iemand uit het publiek om een liedje te roepen, en prompt werd het ook gespeeld.  Bijgevolg werden we op volgende verrassingen getrakteerd : Take It Easy (waarna hij vroeg of er nog iemand iets van de Eagles wilde horen, en hij even de eerste noten van Tequila Sunrise inzette, Carmelita (iemand in de zaal riep gewoon heel hard 'Warren Zevon' en onmiddellijk overlegde hij met zijn muzikanten welk nummer ze zouden brengen van zijn overleden vriend) en ook het lieflijke 'Rosie'.
 
Hij begon sterk met Boulevard en na Everywhere I Go was het met het derde nummer The Barricades Of Heaven al helemaal raak, dit was te mooi voor woorden.  En vanaf dan werd het concert één feest en voelde je dat de magie in de lucht hing en dat het een zeer speciale avond zou worden. Volgde Fountain Of Sorrow, een van de vele Jackson Browne klassiekers, in een bloedmooie versie.  Vervolgens kondigde Browne aan dat hij een nieuwe plaat had voor te stellen, en speelde hij een viertal nummers uit 'Time The Conqueror, eerst het titelnummer en daarop Off To Wonderland (met een inleiding over Laurel Canyon, kort bij zijn woonplaats, vroeger een magische plaats waar iedereen nog terecht kon om er te wonen, maar nu jammer genoeg ingepalmd door de rijkere medeburger, met als gevolg dat Laurel Canyon veel van zijn oorspronkelijke sfeer verloren heeft), Live Nude Cabaret en het zeer sfeervolle Giving That Heaven Away.   Een stomende versie van Doctor My Eyes en het broedende, soulvolle Imagination sloten het eerste deel af.  Bijna een uur en een kwartier muziek en ik had al bijna het gevoel een volwaardig concert achter de rug te hebben.
 
Het tweede deel begon met Jackson Browne alleen op acoustische gitaar, Something Fine, en weeral schieten superlatieven te kort, en dat geldt nog eens te meer voor het weergaloze These Days.  Het werd me bijna te machtig en ik was ontroerd bij het aanhoren van zoveel schoonheid.  Ook heel mooi was Lives In The Balance en het niet mis te begrijpen Going Down To Cuba (mét Cubaanse pianoklanken).  Tijd voor de absolute hoogtepunten  van de avond : Late For The SkyThe Pretender en Running On Empty, toevallig of niet ook de titelnummers van zijn drie klassieke platen uit de jaren zeventig.  Tijdloze prachtige muziek van een gepassioneerde man, die door verschillende generaties fans op handen wordt gedragen, en terecht wat mij betreft.  Veel mooier kan het niet worden op een concert, dit is - en ik wik mijn woorden - grote kunst van een bezielde artiest.
 
Het eerste bisnummer bracht wat ontspanning na zoveel ernstige pracht, en het was dan ook heerlijk meezingen en meedeinen op het perfecte popliedje Somebody's Baby.  In tegenstelling tot wat iedereen verwachtte, werd er niet afgesloten met The Load Out / Stay, zoals dat reeds bij zowat alle andere concerten van Jackson Browne in België het geval was.  Faut le faire, een perfect optreden weggeven, zonder je allergrootste klassieker en tevens bekendste nummer te spelen.  Maar het publiek was verzadigd, dus er werd niet gemord.  Gelukzalige blikken in de ogen van velen daarentegen spraken boekdelen.
 
De volgende keer dat Jackson Browne België aandoet, ben ik weer van de partij, en ik denk dat dit ook geldt voor een groot deel van het publiek van gisteren.   Het was hartverwarmend te zien dat er nog zovele mensen zijn, die weten te genieten van deze mooie songs van de ondertussen al zestigjarige Amerikaan. 
Na het concert werd Jackson Browne buiten opgewacht door een honderdtal fans, en werd hij vergast op een erehaag en nog maar eens een applaus als waardering voor een superieure muziekavond. En ik durf er mijn hele Jackson Browne cd-collectie op verwedden dat dat op het volgende concert in Amsterdam niet anders zal zijn !
 
 
Setlist (+ enkele van mijn filmpjes)
1
Everywhere I Go
Take it Easy
Barricades Of Heaven
Fountain Of Sorrow
Time The Conqueror
Off To Wonderland
Live Nude Cabaret
Giving That Heaven Away
Doctor My Eyes
Imagination
2
Something Fine
Don't You Wanna
These Days
Taking The Trouble
Lives In The Balance
Going Down To Cuba
Just Say Yeah
Late For The Sky
The Pretender
(encores)
Somebody's Baby
I Am A Patriot
   

 Muziekjes 112 - JACKSON BROWNE - Somebody's Baby (live in Glasgow 1996)

Een mooi popliedje, zo aanstekelijk dat ik er nooit kan aan kan weerstaan om mee te zingen.  Deze versie is afkomstig van de 'Australian Tour Souvenir / Best Of... Live' editie van de cd Looking East uit 1996, de cd waarop ook 'The Barricades Of Heaven' prijkt.

 

Muziekjes 112 - JACKSON BROWNE - Somebody's Baby (live in Glasgow 1996)
Wat een fenomenaal concert !  Jackson Browne bevestigde gisterenavond nog maar eens zijn reputatie van superieure singer-songwriter, en dit al sinds vier decennia.  Hij is al een flink aantal keren in deze zaal gepasseerd, maar dit was misschien wel zijn beste optreden dat ik ooit gezien heb.  Jackson Browne had de dag voor het concert een dagje vrijaf in zijn zeer hectisch tourschema, en daarvan heeft hij dankbaar gebruik gemaakt om rustig wat in Antwerpen rond te wandelen, en een beetje in een park op een bankje te gaan zitten en kijken naar de spelende kinderen.  Even het hoofd leegmaken, ik kan me best voorstellen dat je soms een beetje doordraait als je maanden aan het stuk de halve wereld afdweilt, en alle steden waar je optreedt steeds meer op elkaar beginnen te lijken.  Niemand heeft dit fenomeen trouwens ooit beter beschreven dan hijzelf, op zijn superieure liveplaat 'Running On Empty', waar hij onnavolgbare wijze het hectische bestaan, de mooie momenten maar ook de verveling en de eenzaamheid van het leven 'on the road' beschrijft'.
 
Dat maakte dat wij in de Elisabethzaal een zeer ontspannen Browne op het podium kregen, die vooral gekomen was om de mensen een hele fijne muziekavond te bezorgen, en ook wel een beetje om zijn laatste plaat 'Time The Conqueror' te promoten.  Ik heb dit album de laatste weken intensief zitten beluisteren, en op deze plaat staan weer een aantal rasechte pareltjes.  Jackson Browne maakt namelijk nooit minder dan zeer goede platen.  Zijn laatste cd is dan ook een hele mooie geworden die beter wordt met de keer dat je ze draait.  Het niveau van 'Late For The Sky', 'The Pretender' en 'Running On Empty' zal hij wel nooit meer halen, maar dat hoeft ook helemaal niet, op deze platen heeft hij de perfectie bereikt.  Beter kan een singer-songwriter niet zijn.  Het werk van deze platen kwam dan ook nog regelmatig aan bod gisteren in Antwerpen, tot grote tevredenheid van het publiek, dat deze hartverwarmende liedjes voor altijd omarmd heeft, om ze nooit meer los te laten.
 
Er werd regelmatig afgeweken van de setlist (na het optreden ben ik erin geslaagd de setlist mee te gritsen), zo hoefde er maar iemand uit het publiek om een liedje te roepen, en prompt werd het ook gespeeld.  Bijgevolg werden we op volgende verrassingen getrakteerd : Take It Easy (waarna hij vroeg of er nog iemand iets van de Eagles wilde horen, en hij even de eerste noten van Tequila Sunrise inzette, Carmelita (iemand in de zaal riep gewoon heel hard 'Warren Zevon' en onmiddellijk overlegde hij met zijn muzikanten welk nummer ze zouden brengen van zijn overleden vriend) en ook het lieflijke 'Rosie'.
 
Hij begon sterk met Boulevard en na Everywhere I Go was het met het derde nummer The Barricades Of Heaven al helemaal raak, dit was te mooi voor woorden.  En vanaf dan werd het concert één feest en voelde je dat de magie in de lucht hing en dat het een zeer speciale avond zou worden. Volgde Fountain Of Sorrow, een van de vele Jackson Browne klassiekers, in een bloedmooie versie.  Vervolgens kondigde Browne aan dat hij een nieuwe plaat had voor te stellen, en speelde hij een viertal nummers uit 'Time The Conqueror, eerst het titelnummer en daarop Off To Wonderland (met een inleiding over Laurel Canyon, kort bij zijn woonplaats, vroeger een magische plaats waar iedereen nog terecht kon om er te wonen, maar nu jammer genoeg ingepalmd door de rijkere medeburger, met als gevolg dat Laurel Canyon veel van zijn oorspronkelijke sfeer verloren heeft), Live Nude Cabaret en het zeer sfeervolle Giving That Heaven Away.   Een stomende versie van Doctor My Eyes en het broedende, soulvolle Imagination sloten het eerste deel af.  Bijna een uur en een kwartier muziek en ik had al bijna het gevoel een volwaardig concert achter de rug te hebben.
 
Het tweede deel begon met Jackson Browne alleen op acoustische gitaar, Something Fine, en weeral schieten superlatieven te kort, en dat geldt nog eens te meer voor het weergaloze These Days.  Het werd me bijna te machtig en ik was ontroerd bij het aanhoren van zoveel schoonheid.  Ook heel mooi was Lives In The Balance en het niet mis te begrijpen Going Down To Cuba (mét Cubaanse pianoklanken).  Tijd voor de absolute hoogtepunten  van de avond : Late For The SkyThe Pretender en Running On Empty, toevallig of niet ook de titelnummers van zijn drie klassieke platen uit de jaren zeventig.  Tijdloze prachtige muziek van een gepassioneerde man, die door verschillende generaties fans op handen wordt gedragen, en terecht wat mij betreft.  Veel mooier kan het niet worden op een concert, dit is - en ik wik mijn woorden - grote kunst van een bezielde artiest.
 
Het eerste bisnummer bracht wat ontspanning na zoveel ernstige pracht, en het was dan ook heerlijk meezingen en meedeinen op het perfecte popliedje Somebody's Baby.  In tegenstelling tot wat iedereen verwachtte, werd er niet afgesloten met The Load Out / Stay, zoals dat reeds bij zowat alle andere concerten van Jackson Browne in België het geval was.  Faut le faire, een perfect optreden weggeven, zonder je allergrootste klassieker en tevens bekendste nummer te spelen.  Maar het publiek was verzadigd, dus er werd niet gemord.  Gelukzalige blikken in de ogen van velen daarentegen spraken boekdelen.
 
De volgende keer dat Jackson Browne België aandoet, ben ik weer van de partij, en ik denk dat dit ook geldt voor een groot deel van het publiek van gisteren.   Het was hartverwarmend te zien dat er nog zovele mensen zijn, die weten te genieten van deze mooie songs van de ondertussen al zestigjarige Amerikaan. 
Na het concert werd Jackson Browne buiten opgewacht door een honderdtal fans, en werd hij vergast op een erehaag en nog maar eens een applaus als waardering voor een superieure muziekavond. En ik durf er mijn hele Jackson Browne cd-collectie op verwedden dat dat op het volgende concert in Amsterdam niet anders zal zijn !