30-04-09

Muziekjes 113 - MARJAN DEBAENE - Drive

HiernaXXX - 1, 2 en 3 mei in Genk

HiernaXXX (spreek uit als Hiernamaals) is een cultuurproject in het oude klooster van de Dochters van het Kruis, aka de zusters van de meisjesschool (Regina Mundi & Mater Dei) in Genk Centrum.

Hiernaxxx gaat over de thema’s (on)sterfelijkheid en inspiratie.  In een kloosteromgeving hebben de oorspronkelijk zusters ernaar geleefd om hun hemel te verdienen, hun eeuwige leven in een hiernamaals.  Ook kunstenaars willen zich met hun werk en creaties onsterfelijk maken. Dit leidt rechtstreeks naar het subthema ‘inspiratie’.  Wat is inspiratie, vanwaar komt inspiratie? Is er een verschil tussen religieuze en artistieke inspiratie?...

In ‘Hiernaxxx’ handelt alles wat er te zien, te horen, te voelen en te eten is, over deze thema’s.  De cultuur-schok zal het grootst zijn voor het gebouw zelf, want tot voor kort was dit klooster nog bewoond door zusters.  

 
Op HiernaXXX zal er ook meer dan voldoende aandacht besteed worden aan fijne muziek.  Naast de tango-avond en een optreden van de flamencogroep Aires Del Sirocco, zou ik graag nog even volgende artiesten willen in de kijker zetten :
 
Myriam Mestiaen
 
Deze zangeres en pianiste heeft vorig jaar de prachtige plaat 'Kiss Of Life' gemaakt.  Haar muziek is enigszins te vergelijken met die van Joni Mitchell en neeka, maar is toch vooral heel erg Myriam Mestiaen.  Meer info vind je op haar website www.kissoflife.be 
 
 
Graag zou ik ook even willen aanstippen dat Myriam ook haar grafisch werk tentoonstelt op HiernaXXX, en de dingen die ik al gezien heb van haar waren absoluut de moeite !
Een absolute aanrader dus, zowel de muziek als het grafisch werk.
 
Myriam geeft een concert op HiernaXXX op zaterdag 1 mei om 21u.
 
Marjan Debaene
 
Marjan Debaene is een van onze beste Belgische rockzangeressen en singer-songwriters.  Marjan timmert al een heel tijdje aan de weg en voor op het einde van dit jaar (of begin van volgend jaar) zou er een nieuwe plaat op stapel staan, haar vijfde al.  Het zal niet gemakkelijk worden om 'Wolfish Times' te overtreffen, maar we hebben er alle vertrouwen in dat het haar zal lukken.  We houden u op de hoogte.

Marjan schrijft mooie, pittige rocksongs rocksongs en pakkende ballades, en haar liedjes zijn steeds voorzien van mooie melodieën en teksten die iets te zeggen hebben.  Ook live staat Marjan haar mannetje (of haar vrouwtje) en dit zowel solo, als duo of in een full band bezetting.  Zo heb ik haar reeds in alle drie mogelijke bezettingen bezig gezien en het was telkens meer dan ok.  Haar set bestaat grotendeels uit eigen nummers, maar ik heb haar ook al prachtige covers weten te brengen van oa. Nick Drake en Daniel Lanois, wat ook getuigt voor een fijne neus voor de betere singer-songwriters.

Op zondag 2 mei zal zal Marjan Debaene voor ons solo spelen, en dit in drie sets van telkens een half uur/drie kwartier, om 20u, 21u en 22u.  Een concert om naar uit te kijken en niet te missen door liefhebbers van de betere rock en singer-songwriters.  Ten zeerste aanbevolen dus.


 Muziekjes 113 - MARJAN DEBAENE - Drive

Van Marjan Debaene heb ik het liedje 'Drive' gekozen uit haar zeer sterke plaat 'Wolfish Times' uit 2006.  Deze plaat werd trouwens door de krant De Morgen indertijd verkozen tot de cd van de week, terecht wat mij betreft.  'Drive' is een perfecte pop/rock song met een hook die al bij de eerste beluistering in hoofd blijft hangen, om daar toch wel voor een tijdje te blijven. Fijne muziek tijdens een lange autorit ook. 

28-04-09

Muziekjes 112 - JACKSON BROWNE - Somebody's Baby (live in Glasgow 1996)

 

Jackson Browne - 25/04/09 Antwerpen, Koningin Elisabethzaal   *****
Wat een fenomenaal concert !  Jackson Browne bevestigde gisterenavond nog maar eens zijn reputatie van superieure singer-songwriter, en dit al sinds vier decennia.  Hij is al een flink aantal keren in deze zaal gepasseerd, maar dit was misschien wel zijn beste optreden dat ik ooit gezien heb.  Jackson Browne had de dag voor het concert een dagje vrijaf in zijn zeer hectisch tourschema, en daarvan heeft hij dankbaar gebruik gemaakt om rustig wat in Antwerpen rond te wandelen, en een beetje in een park op een bankje te gaan zitten en kijken naar de spelende kinderen.  Even het hoofd leegmaken, ik kan me best voorstellen dat je soms een beetje doordraait als je maanden aan het stuk de halve wereld afdweilt, en alle steden waar je optreedt steeds meer op elkaar beginnen te lijken.  Niemand heeft dit fenomeen trouwens ooit beter beschreven dan hijzelf, op zijn superieure liveplaat 'Running On Empty', waar hij onnavolgbare wijze het hectische bestaan, de mooie momenten maar ook de verveling en de eenzaamheid van het leven 'on the road' beschrijft'.
 
Dat maakte dat wij in de Elisabethzaal een zeer ontspannen Browne op het podium kregen, die vooral gekomen was om de mensen een hele fijne muziekavond te bezorgen, en ook wel een beetje om zijn laatste plaat 'Time The Conqueror' te promoten.  Ik heb dit album de laatste weken intensief zitten beluisteren, en op deze plaat staan weer een aantal rasechte pareltjes.  Jackson Browne maakt namelijk nooit minder dan zeer goede platen.  Zijn laatste cd is dan ook een hele mooie geworden die beter wordt met de keer dat je ze draait.  Het niveau van 'Late For The Sky', 'The Pretender' en 'Running On Empty' zal hij wel nooit meer halen, maar dat hoeft ook helemaal niet, op deze platen heeft hij de perfectie bereikt.  Beter kan een singer-songwriter niet zijn.  Het werk van deze platen kwam dan ook nog regelmatig aan bod gisteren in Antwerpen, tot grote tevredenheid van het publiek, dat deze hartverwarmende liedjes voor altijd omarmd heeft, om ze nooit meer los te laten.
 
 
Er werd regelmatig afgeweken van de setlist (na het optreden ben ik erin geslaagd de setlist mee te gritsen), zo hoefde er maar iemand uit het publiek om een liedje te roepen, en prompt werd het ook gespeeld.  Bijgevolg werden we op volgende verrassingen getrakteerd : Take It Easy (waarna hij vroeg of er nog iemand iets van de Eagles wilde horen, en hij even de eerste noten van Tequila Sunrise inzette, Carmelita (iemand in de zaal riep gewoon heel hard 'Warren Zevon' en onmiddellijk overlegde hij met zijn muzikanten welk nummer ze zouden brengen van zijn overleden vriend) en ook het lieflijke 'Rosie'.
 
Hij begon sterk met Boulevard en na Everywhere I Go was het met het derde nummer The Barricades Of Heaven al helemaal raak, dit was te mooi voor woorden.  En vanaf dan werd het concert één feest en voelde je dat de magie in de lucht hing en dat het een zeer speciale avond zou worden. Volgde Fountain Of Sorrow, een van de vele Jackson Browne klassiekers, in een bloedmooie versie.  Vervolgens kondigde Browne aan dat hij een nieuwe plaat had voor te stellen, en speelde hij een viertal nummers uit 'Time The Conqueror, eerst het titelnummer en daarop Off To Wonderland (met een inleiding over Laurel Canyon, kort bij zijn woonplaats, vroeger een magische plaats waar iedereen nog terecht kon om er te wonen, maar nu jammer genoeg ingepalmd door de rijkere medeburger, met als gevolg dat Laurel Canyon veel van zijn oorspronkelijke sfeer verloren heeft), Live Nude Cabaret en het zeer sfeervolle Giving That Heaven Away.   Een stomende versie van Doctor My Eyes en het broedende, soulvolle Imagination sloten het eerste deel af.  Bijna een uur en een kwartier muziek en ik had al bijna het gevoel een volwaardig concert achter de rug te hebben.
 
Het tweede deel begon met Jackson Browne alleen op acoustische gitaar, Something Fine, en weeral schieten superlatieven te kort, en dat geldt nog eens te meer voor het weergaloze These Days.  Het werd me bijna te machtig en ik was ontroerd bij het aanhoren van zoveel schoonheid.  Ook heel mooi was Lives In The Balance en het niet mis te begrijpen Going Down To Cuba (mét Cubaanse pianoklanken).  Tijd voor de absolute hoogtepunten  van de avond : Late For The SkyThe Pretender en Running On Empty, toevallig of niet ook de titelnummers van zijn drie klassieke platen uit de jaren zeventig.  Tijdloze prachtige muziek van een gepassioneerde man, die door verschillende generaties fans op handen wordt gedragen, en terecht wat mij betreft.  Veel mooier kan het niet worden op een concert, dit is - en ik wik mijn woorden - grote kunst van een bezielde artiest.
 
Het eerste bisnummer bracht wat ontspanning na zoveel ernstige pracht, en het was dan ook heerlijk meezingen en meedeinen op het perfecte popliedje Somebody's Baby.  In tegenstelling tot wat iedereen verwachtte, werd er niet afgesloten met The Load Out / Stay, zoals dat reeds bij zowat alle andere concerten van Jackson Browne in België het geval was.  Faut le faire, een perfect optreden weggeven, zonder je allergrootste klassieker en tevens bekendste nummer te spelen.  Maar het publiek was verzadigd, dus er werd niet gemord.  Gelukzalige blikken in de ogen van velen daarentegen spraken boekdelen.
 
De volgende keer dat Jackson Browne België aandoet, ben ik weer van de partij, en ik denk dat dit ook geldt voor een groot deel van het publiek van gisteren.   Het was hartverwarmend te zien dat er nog zovele mensen zijn, die weten te genieten van deze mooie songs van de ondertussen al zestigjarige Amerikaan. 
Na het concert werd Jackson Browne buiten opgewacht door een honderdtal fans, en werd hij vergast op een erehaag en nog maar eens een applaus als waardering voor een superieure muziekavond. En ik durf er mijn hele Jackson Browne cd-collectie op verwedden dat dat op het volgende concert in Amsterdam niet anders zal zijn !
 
 
Setlist (+ enkele van mijn filmpjes)
1
Everywhere I Go
Take it Easy
Barricades Of Heaven
Fountain Of Sorrow
Time The Conqueror
Off To Wonderland
Live Nude Cabaret
Giving That Heaven Away
Doctor My Eyes
Imagination
2
Something Fine
Don't You Wanna
These Days
Taking The Trouble
Lives In The Balance
Going Down To Cuba
Just Say Yeah
Late For The Sky
The Pretender
(encores)
Somebody's Baby
I Am A Patriot
   

 Muziekjes 112 - JACKSON BROWNE - Somebody's Baby (live in Glasgow 1996)

Een mooi popliedje, zo aanstekelijk dat ik er nooit kan aan kan weerstaan om mee te zingen.  Deze versie is afkomstig van de 'Australian Tour Souvenir / Best Of... Live' editie van de cd Looking East uit 1996, de cd waarop ook 'The Barricades Of Heaven' prijkt.

 

Muziekjes 112 - JACKSON BROWNE - Somebody's Baby (live in Glasgow 1996)
Wat een fenomenaal concert !  Jackson Browne bevestigde gisterenavond nog maar eens zijn reputatie van superieure singer-songwriter, en dit al sinds vier decennia.  Hij is al een flink aantal keren in deze zaal gepasseerd, maar dit was misschien wel zijn beste optreden dat ik ooit gezien heb.  Jackson Browne had de dag voor het concert een dagje vrijaf in zijn zeer hectisch tourschema, en daarvan heeft hij dankbaar gebruik gemaakt om rustig wat in Antwerpen rond te wandelen, en een beetje in een park op een bankje te gaan zitten en kijken naar de spelende kinderen.  Even het hoofd leegmaken, ik kan me best voorstellen dat je soms een beetje doordraait als je maanden aan het stuk de halve wereld afdweilt, en alle steden waar je optreedt steeds meer op elkaar beginnen te lijken.  Niemand heeft dit fenomeen trouwens ooit beter beschreven dan hijzelf, op zijn superieure liveplaat 'Running On Empty', waar hij onnavolgbare wijze het hectische bestaan, de mooie momenten maar ook de verveling en de eenzaamheid van het leven 'on the road' beschrijft'.
 
Dat maakte dat wij in de Elisabethzaal een zeer ontspannen Browne op het podium kregen, die vooral gekomen was om de mensen een hele fijne muziekavond te bezorgen, en ook wel een beetje om zijn laatste plaat 'Time The Conqueror' te promoten.  Ik heb dit album de laatste weken intensief zitten beluisteren, en op deze plaat staan weer een aantal rasechte pareltjes.  Jackson Browne maakt namelijk nooit minder dan zeer goede platen.  Zijn laatste cd is dan ook een hele mooie geworden die beter wordt met de keer dat je ze draait.  Het niveau van 'Late For The Sky', 'The Pretender' en 'Running On Empty' zal hij wel nooit meer halen, maar dat hoeft ook helemaal niet, op deze platen heeft hij de perfectie bereikt.  Beter kan een singer-songwriter niet zijn.  Het werk van deze platen kwam dan ook nog regelmatig aan bod gisteren in Antwerpen, tot grote tevredenheid van het publiek, dat deze hartverwarmende liedjes voor altijd omarmd heeft, om ze nooit meer los te laten.
 
Er werd regelmatig afgeweken van de setlist (na het optreden ben ik erin geslaagd de setlist mee te gritsen), zo hoefde er maar iemand uit het publiek om een liedje te roepen, en prompt werd het ook gespeeld.  Bijgevolg werden we op volgende verrassingen getrakteerd : Take It Easy (waarna hij vroeg of er nog iemand iets van de Eagles wilde horen, en hij even de eerste noten van Tequila Sunrise inzette, Carmelita (iemand in de zaal riep gewoon heel hard 'Warren Zevon' en onmiddellijk overlegde hij met zijn muzikanten welk nummer ze zouden brengen van zijn overleden vriend) en ook het lieflijke 'Rosie'.
 
Hij begon sterk met Boulevard en na Everywhere I Go was het met het derde nummer The Barricades Of Heaven al helemaal raak, dit was te mooi voor woorden.  En vanaf dan werd het concert één feest en voelde je dat de magie in de lucht hing en dat het een zeer speciale avond zou worden. Volgde Fountain Of Sorrow, een van de vele Jackson Browne klassiekers, in een bloedmooie versie.  Vervolgens kondigde Browne aan dat hij een nieuwe plaat had voor te stellen, en speelde hij een viertal nummers uit 'Time The Conqueror, eerst het titelnummer en daarop Off To Wonderland (met een inleiding over Laurel Canyon, kort bij zijn woonplaats, vroeger een magische plaats waar iedereen nog terecht kon om er te wonen, maar nu jammer genoeg ingepalmd door de rijkere medeburger, met als gevolg dat Laurel Canyon veel van zijn oorspronkelijke sfeer verloren heeft), Live Nude Cabaret en het zeer sfeervolle Giving That Heaven Away.   Een stomende versie van Doctor My Eyes en het broedende, soulvolle Imagination sloten het eerste deel af.  Bijna een uur en een kwartier muziek en ik had al bijna het gevoel een volwaardig concert achter de rug te hebben.
 
Het tweede deel begon met Jackson Browne alleen op acoustische gitaar, Something Fine, en weeral schieten superlatieven te kort, en dat geldt nog eens te meer voor het weergaloze These Days.  Het werd me bijna te machtig en ik was ontroerd bij het aanhoren van zoveel schoonheid.  Ook heel mooi was Lives In The Balance en het niet mis te begrijpen Going Down To Cuba (mét Cubaanse pianoklanken).  Tijd voor de absolute hoogtepunten  van de avond : Late For The SkyThe Pretender en Running On Empty, toevallig of niet ook de titelnummers van zijn drie klassieke platen uit de jaren zeventig.  Tijdloze prachtige muziek van een gepassioneerde man, die door verschillende generaties fans op handen wordt gedragen, en terecht wat mij betreft.  Veel mooier kan het niet worden op een concert, dit is - en ik wik mijn woorden - grote kunst van een bezielde artiest.
 
Het eerste bisnummer bracht wat ontspanning na zoveel ernstige pracht, en het was dan ook heerlijk meezingen en meedeinen op het perfecte popliedje Somebody's Baby.  In tegenstelling tot wat iedereen verwachtte, werd er niet afgesloten met The Load Out / Stay, zoals dat reeds bij zowat alle andere concerten van Jackson Browne in België het geval was.  Faut le faire, een perfect optreden weggeven, zonder je allergrootste klassieker en tevens bekendste nummer te spelen.  Maar het publiek was verzadigd, dus er werd niet gemord.  Gelukzalige blikken in de ogen van velen daarentegen spraken boekdelen.
 
De volgende keer dat Jackson Browne België aandoet, ben ik weer van de partij, en ik denk dat dit ook geldt voor een groot deel van het publiek van gisteren.   Het was hartverwarmend te zien dat er nog zovele mensen zijn, die weten te genieten van deze mooie songs van de ondertussen al zestigjarige Amerikaan. 
Na het concert werd Jackson Browne buiten opgewacht door een honderdtal fans, en werd hij vergast op een erehaag en nog maar eens een applaus als waardering voor een superieure muziekavond. En ik durf er mijn hele Jackson Browne cd-collectie op verwedden dat dat op het volgende concert in Amsterdam niet anders zal zijn !

25-04-09

Muziekjes 111 - BOB DYLAN - High Water (For Charley Patton) (live A'dam 2009)

Bob Dylan - 22/04/09 Vorst Nationaal, Brussel
 
Het tiende concert van Dylan in Vorst, en voor mij het negende (in Brussel althans).  Na het concert in 1987 met Tom Petty & The Heartbreakers én Robert McGuinn (wat een affiche trouwens !) heb ik slechts de editie van 1991 gemist.  Maar naar verluid heb ik eigenlijk helemaal niets gemist, want Dylan klonk toen als een zeer slechte coverband van de songs van... Bob Dylan !  De meeste concerten in Vorst de laatste 2 decennia vond ik gelukkig heel erg goed, en sommigen waren zelfs onvergetelijk mooi.
 
En in 2009 ?  Bobs tiende passage in Vorst was heel mooi, maar behoort toch niet tot zijn beste Brussel-concerten ooit.  Wel heeft hij nog eens 'Blind Willie McTell' (misschien wel zijn allerbeste song ?) gespeeld, in een donkere, een beetje bluesy versie, op een bijna geheel verduisterd podium, dus dat zat wel goed qua sfeer.  Met dit nummer op de setlist is een Dylan concert eigenlijk al voor de helft geslaagd voor mij.  Andere hoogtepunten waren een machtig 'Desolation Row' (maar dat is geen verrassing) en ook het zeer jazzy 'Spirit On The Water', en dat is wel degelijk een verrassing, wat tot nu toe vond ik dit zeker geen opvallend nummer.  Maar die versie van gisteren in de bisreeks, jongens toch...

Ook zeer sterk waren 'Thunder On The Mountain', 'Man In The Long Black Coat' en 'Like A Rolling Stone'.  Alleen kan je je de vraag stellen wie er nog zit te wachten op een zoveelste live versie van dit laatste nummer.  Opener was een rockende doch ook een beetje rommelige versie van 'The Wicked Messenger', en daarna volgde 'It's All Over Now Baby Blue', waarin Dylan nog duidelijk op zoek was naar de juiste frasering en melodie.  In de bisnummers werden we weeral maar eens getrakteerd op 'All Along The Watchtower en Blowin' In The Wind', maar dus ook op het reeds genoemde en erg aardige 'Spirit On The Water'.

Uiteraard zingt Dylan gruizig en grommend, en haalt hij steeds meer noten niet meer met ouder worden, maar hij tracht tenminste dit te compenseren door een doorleefde vertolking van zijn nummers te brengen.  Zijn band speelde best heel goed en erg strak, en er zat wel degelijk veel variatie en subtiliteit in het geluid.  Dylan speelde jammer genoeg slechts in één nummer gitaar, voor de rest bleeft hij staan (en af en toe een beetje wiegen) achter zijn electrische piano.  Gelukkig blies hij af en toe nog een mooi stukje op zijn mondharmonica, en zo horen we hem graag.  En zoals zo dikwijls het geval is, communiceerde hij niet met het publiek, wat ik nog altijd een beetje vreemd vind, maar soit.

Net zoals ik na het concert volop mensen tegenkwam die erg enthousiast waren over het optreden dat ze zojuist hadden gezien, waren er ook wel wat mensen die het ronduit ontgoochelend vonden.  Ik heb nog twee mensen gesproken die Dylan voor het eerst zagen, en bepaald niet onder de indruk waren.  Groot struikelblok is altijd weer die stem blijkbaar.   Dylan klinkt al heel lang niet meer zoals op zijn klassieke platen uit de sixties en de seventies,  maar zouden er nog mensen zijn die dit verwachten ?  En zo zie je maar, so many men so many meanings.  Bawb blijft voor controverse zorgen, en zo hoort het !

 
Setlist (met persoonlijke sterrenquotering en mijn youtube filmpjes waarvan de kwaliteit schabouwelijk is, maar ja...)
The Wicked Messenger
It's All Over Now, Baby Blue
Man In The Long Black Coat **
Stuck Inside Of Mobile With The Memphis Blues Again
Blind Willie Mc Tell  ***   http://www.youtube.com/watch?v=XZ-FIXlG2os&feature=ch...
Desolation Row ¨***
Honest With Me
Sugar Baby
Highway 61 Revisited
Ballad Of A Thin Man
I Don't Believe You **
Ain't Talking
Thunder On The Mountain **
Like A Rolling Stone **
  (encores)
All Along The Watchtower
Spirit On The Water ***  http://www.youtube.com/watch?v=mu5l_uGi7mA&feature=ch...
Blowin' In The Wind   http://www.youtube.com/watch?v=duOXg9y-lUU&feature=ch...
 

 

Muziekjes 111 : Bob Dylan - High Water

 

Getuige van de prachtige Amsterdam opnames, is Muziekjes 111, 'High Water' van Dylan's cd 'Love & Theft' uit 2001.  Het nummer is opgedragen aan de (oer)deltabluesblues-zanger Charley Patton, die in 1930 reeds een song 'Highwater Everywhere' maakte, een liedje over de grote overstromingen in Louisiana in 1927.  Dylan speelt het hier in een zeer mooie bluesversie, waarin de dramatiek van het nummer goed tot uiting komt.

Afin, ik stond daar in Vorst dus links vooraan in de 'bootleggerszone', met een deel mensen voor wie de kick erin zit een zo goed mogelijke opname te maken.  Zelf wil ik gewoon een zo goed mogelijk concert meemaken, maar het was best wel eens interessant om te vertoeven in dit internationale gezelschap van bootleggers, die elkaar proberen te overtroeven met de mooiste opname.  Een puur werk van liefde, neem dat maar van mij aan.  De tijd dat bootlegs voor schandalig veel geld werden verkocht, is gelukkig (bijna)voorbij, en laten we hopen dat die nooit meer terugkomt.   Voor het concert had ik daar dus een interessante babbel met de nederlander A. K., een van de beste vrienden en zeker ook grootste fans van de legendarische Doug Sahm (van het Sir Douglas Quintet), die trouwens ook nog samen met Dylan liedjes heeft gemaakt (oa 'Wallflower').  Die mens had dus blijkbaar heel wat meegemaakt met Doug Sahm, die altijd bij hem bleef logeren als hij weer eens in Nederland was en ook ging hij als road manager mee met Doug Sahm  op tournee doorheen heel Europa.  A. K. heeft als laatste eerbetoon aan zijn Texaanse vriend nog mee de grafkist van Doug Sahm gedragen op de begrafenis in San Antonio in 1999.  Mooie verhalen over een legendarische figuur uit de muziekwereld.  Ideaal om de wachttijd voor het concert begint op te vullen...

In Brussel was ik daar met een kameraad, die in de bootlegwereld op het internet nogal vermaard is door zijn schitterende concertopnamen van Dylan (en die gratis te downloaden zijn) onder de naam Zimmy21.  Voor de echte Dylanofielen zijn dit snoepjes, die een mooie aanvulling vormen van hun collectie officiële Dylan-platen.  De opname van Zimmy21 van het trio concerten dat Dlan gaf in Amsterdam enkele weken geleden, wordt wereldwijd Bobs Heaven in geprezen, de perfectie zou in zicht zijn... Let wel, ik  bedoel qua geluidsopname vanuit het publiek, niet qua kwaliteit van het concert !). Ik heb een 1 c compilatie van A'dam gekregen (van de volledig 6cd's die de 3 concerten beslaan) met de highlights die in A'dam gespeeld werden, en dit is fabulous stuff.  Wie een copie wil, laat maar weten, en  ik brand je een gratis kopie.
YouTube
- Bob Dylan "Wallflower", dat hij samen met Doug Sahm schreef, en waarnaar zijn zoon zijn band genoemd heeft : http://www.youtube.com/watch?v=TU4NDqi-0Rk
- Sir Douglas Quintet "She's about a mover" : http://www.youtube.com/watch?v=XboE3_7KZ3Y&feature=Pl...
- Sir Douglas Quintet "Nuevo Laredo" : http://www.youtube.com/watch?v=EM2uOhiM2YM&
- Doug Sahm "She's about a mover" (Live From Austin Texas) : http://www.youtube.com/watch?v=JxsWRDeuxTE&feature=Pl...
- Texas Tornadoes (& Doug Sahm) "Hey baby que paso" : http://www.youtube.com/watch?v=yrs_MIPYXlk&feature=Pl...