22-01-09

Muziekjes 99 - WOODY GUTHRIE - This land is your land

 

From Woody to Obama...

Working on a dream

De hoogbejaarde oerfolkzanger Pete Seeger (wordt 90 jaar in mei van dit jaar), zong vorige zondag in Washington, samen met zijn kleinzoon Tao Rodriguez-Seeger en Bruce Springsteen, een mooie en zeer symbolische versie van de song 'This land is your land'http://www.youtube.com/watch?v=Xg0wiOHc9tI ), ter gelegenheid van We Are One, de feestelijkheden voorafgaand aan de inauguratie van Obama.  'This land is your land' is een sleutelsong uit de Amerikaanse (folk)geschiedenis.  Het liedje van Woody Guthrie (waarover hieronder meer) werd reeds door talloze artiesten gecoverd, en onder hen is Bruce Springsteen zeker niet de minst bevlogene.

Bruce Springsteen zong vorige zondag ook zijn eigen song 'The rising' ( http://www.youtube.com/watch?v=04FWJ6G3SxQ ) en werd hiervoor begeleid door een gospelkoor.  Muzikaal misschien niet de allerbeste versie, maar de thematiek van deze song is momenteel actueler dan ooit.  Werd 'The rising' indertijd geschreven in de naweeën van Nine Eleven, eigenlijk bijna omdat de mensen Springsteen smeekten om zijn stem te laten horen en hun gevoelens van wanhoop, verdriet en onzekerheid uit te schreeuwen, ditmaal lijkt hij weer een knooppunt in de geschiedenis van de USA in de verf te willen zetten.  Het grote Amerika heeft klappen gekregen, en geen kleine.  De natie, die net zoals een groot deel van de wereld te maken heeft met een bijna alles overheersende economische crisis, kwam de laatste jaren meer dan ooit onder druk te staan van vele andere landen, hoofdzakelijk door het niets ontziende, geldverslindende en weinig effectieve Irakbeleid van Bush.  De mensen in Amerika zijn het beu, velen zitten op hun tandvlees, er moet iets gebeuren.  In die optiek is het niet vreemd en zelfs zeer begrijpelijk dat de verkiezing tot nieuwe president van Obama, door velen als een keerpunt wordt gezien.  Althans, daar hoopt men toch op, en moge dit geen wishful thinking blijven, anders zullen de gevolgen niet te overzien zijn.  Springsteen voelt dit aan als geen ander.  Doordat hij altijd kort bij het Amerikaanse volk heeft gestaan, weet hij wat er leeft onder de mensen.  En die mensen verwachten van hem dat hij hun spreekbuis zal zijn.  Vandaar 'The rising' zondag in Washington.  Hoeveel kritiek Springsteen ook ooit heeft gegeven op zijn land en op het desastreuze beleid van George Bush, eigenlijk is hij een toch wel een echte patriot.  Hij heeft het altijd als zijn morele plicht gezien mistoestanden aan te kaarten : het gebrek aan een sociaal vangnet, brutale fabriekssluitingen, overdreven aggressief gedrag van de politie jegens kleurlingen, etc…

Het is natuurlijk geen toeval dat de nieuwe cd van Springsteen 'Working on a dream' volgende week verschijnt.  De timing is quasi perfect, zo net na de inauguratie van Obama.  Maar het zou getuigen van misplaatst cynisme om Springsteen daarom een overdreven opportunisme aan te wrijven.  Dat is te kort door de bocht. 'Working on a dream' is al langer dan nu een project van The Boss.  Hij is al heel zijn leven bezig met zijn droom te verwezenlijken, en daardoor ook een beetje die van zijn medeburgers.  Springsteen heeft altijd politiek positie ingenomen.  Toen president Bush Senior in de jaren tachtig zijn megaseller cd 'Born in the USA' en de hele sfeer daarrond probeerde te recupereren om een sfeer van (misplaatst) nationalisme te creëren, heeft Springsteen zich daar met hand en tand tegen verzet. Uit volle overtuiging, maar ook omdat hij bijvoorbeeld met de titelsong net het tegenovergestelde wou benadrukken, namelijk het debacle in Vietnam en de verschrikkelijke gevolgen voor de Vietnam veteranen, die als uitschot behandeld werden,  na hun terugkeer van een hopeloze oorlog.  Ter gelegenheid van de vorige presidentsverkiezingen voerde hij campagne voor John Kerry, omdat hij zich het meest achter zijn standpunten kon scharen.  Tevergeefs echter, het lot besliste er anders over, en Amerika werd opgezadeld met nog eens 4 jaar Bush.

Nu met Obama is het wel gelukt.  En met de titel van zijn nieuwe album drukt hij perfect de hoop uit van vele Amerikanen, 'Working on a dream'.  Terwijl iedereen beseft dat die droom moeilijker dan ooit te verwezenlijken zal zijn.  De problemen zijn te immens.  Maar het geloof in 'The American Dream' is niet uit te roeien.  Velen geloven nog dat Amerika het land is van de onbegrensde mogelijkheden, alhoewel de recente gebeurtenissen en crisissituaties dit wel heel erg moeilijk maken.

This land is your land

'This land is your land' is zonder meer een van de bekendste en meest gezongen folksongs ter wereld.  De tekst werd in 1940 geschreven door Woody Guthrie (1912 Oklahoma -1967 New York), op een reeds bestaande melodie, namelijk van 'When the world is on fire', een baptistische hymne gezongen door The Carter Family, alhoewel er sprake van is dat het gebaseerd is op een origineel liedje van The Carter Family, ' Little darlin' pal of mine'. 
Guthrie heeft het liedje geschreven als een soort respons op 'God Bless America' van Irving Berlin, dat hij als onvolledig, te zelfvoldaan en te weinig politiek relevant beschouwde.  In ieder geval, als er ooit een president zou zijn, waar ook Woody Guthrie zich achter had kunnen achter scharen, dan denk ik dat het deze Obama zou zijn.  Guthrie was een socalist in hart en nieren, een communist zelfs, en daarvoor werd hij door velen in zijn land gewantrouwd en zelfs uitgespuwd.  Maar ook hier geldt, hoe maatschappijkritisch hij zich soms ook opstelde in zijn teksten en in zijn speeches voor de arbeiders op vakbondsmeetingen, diep in zijn hart droomde hij van een land dat het land zou kunnen zijn van al zijn inwoners. 
 
This land is your land, this land is my land
From California to the New York Island
From the Redwood Forest to the Gulf Stream waters
This land was made for you and me.
As I went walking that ribbon of highway
I saw above me that endless skyway
I saw below me that golden valley
This land was made for you and me.
I roamed and I rambled and I followed my footsteps
To the sparkling sands of her diamond deserts
While all around me a voice was sounding
Saying this land was made for you and me.
When the sun came shining, and I was strolling
And the wheat fields waving and the dust clouds rolling
A voice was chanting, As the fog was lifting,
This land was made for you and me.
This land is your land, this land is my land
From California to the New York Island
From the Redwood Forest to the Gulf Stream waters
This land was made for you and me.
Muziekjes 99 is een alternatieve versie van de song 'This land is your land', te horen op de definieve compilatie, de  4cd box Woody Guthrie : This Land is Your Land: The Asch Recordings Volume 1- 4.  Er bestaan namelijk nog enkele, meer gecontesteerde strofen, die je op de meeste platen van Woody Guthrie niet terugvindt.  Deze versie bevat ook de eerste strofe hieronder, de kwaliteit van de geluidsopname echter is beduidend minder, maar het blijft een historisch interessante opname.  Voor Woody Guthrie was dit waarschijnlijk dé definitieve versie, alhoewel die al heel wat kritischer was voor zijn land.   Pete Seeger speelde vorige zondag dus zowat de meest complete versie van de song die er bestaat, met alle weggelaten strofen.  Dit kan tellen, qua symboliek.  Het maakt deze opname van Seeger met zijn kleinzoon en Springsteen meteen legendarisch en historisch zeer waardevol.  De YouTube link vind je hierboven, niet te missen !
There was a big high wall there that tried to stop me;
Sign was painted, it said private property;
But on the back side it didn't say nothing;
That side was made for you and me.
(alternatieve versie : )
As I went walking I saw a sign there
And on the sign it said "No Trespassing."
But on the other side it didn't say nothing,
That side was made for you and me.
In the squares of the city, In the shadow of a steeple;
By the relief office, I'd seen my people.
As they stood there hungry, I stood there asking,
Is this land made for you and me?
Nobody living can ever stop me,
As I go walking that freedom highway;
Nobody living can ever make me turn back
This land was made for you and me.
 
The Asch Recordings, Vol. 1-4
 
 
Het liedje werd onder meer ook gecoverd door Bob Dylan, in zijn jonge tijd bijna een slaafse volgeling van Guthrie, natuurlijk ook door Bruce Springsteen, maar ook door de Counting Crows en door nog vele anderen.  In vele landen werden er eigen versies gemaakt, oa. in Canada, in Schotland, en zelfs in India, waarbij de woorden telkens aangepast werden aan het land dat bezongen werd.  Duidelijk is dat het liedje bij vele mensen over de hele wereld een gevoelige snaar raakt.  Springsteen noemt het op zijn live plaat  'Live / 1975-85" niet minder dan "about one of the most beautiful songs ever written". 
 
A change is gonna come
 
Althans dat hoopt zowat de hele wereldbevolking, nu Obama de volgende president van de USA wordt.  Eén voordeel heeft hij alvast, slechter doen dan Bush kan niet.  Afin, daar wil ik alvast nog niet eens aan denken.  Obama is de verpersoonlijking van deze droom voor vele Amerikanen, terecht of ten onrechte, dat moet nog blijken.  Feit is dat er geen wonderen zullen gebeuren, en in het begin zal er waarschijnlijk weinig te merken zijn van de aangekondigde veranderingen.   Maar wie weet is dit wel het begin van nieuwe denkbeelden en van een nieuwe maatschappij, een waarvan onze kinderen later zullen zeggen dat de eerste voorzichtige stap toen gezet is op die koude januaridag in 2009.
 
The time has come
 
De inauguratie speech was in ieder geval gedenkwaardig, en ondanks het feit dat Bush in het begin werd bedankt voor bewezen diensten, gaf Obama toch ook meermaals kritiek op zijn beleid.  De meest pakkende passage in de toespraak was die waarin hij verwees naar de rassensegregatie in Amerika, en hij wees er toch nog eens op dat dit nog niet zo lang geleden is. In ieder geval, het echte werk kan nu beginnen. The time has come !

17-01-09

Muziekjes 98 - KATRIEN VAN ZEIR - Nothing can compare

 

Uitnodiging : BRAMBLE AND ROSE - The Living Room Sessions 3 - zaterdag 14 maart

Beste vrienden en muziekliefhebbers,
 
 

Graag nodigen we jullie uit op de derde aflevering van The Living Room Sessions, een concertje op huiskamerformaat !

Na de zeer geslaagde eerste twee afleveringen in mei en oktober 2008, waar we telkens een vijftigtal muziekliefhebbers mochten verwelkomen, zijn we nu heel verheugd om jullie weer welkom te mogen heten op een avondje fijne muziek.

BRAMBLE AND ROSE (KATRIEN VAN ZEIR & KRIES ROOSE) zullen voor ons een reeks prachtige liedjes brengen, zowel eigen nummers als covers. Er wordt geput uit zowel de oude folk als het recente singer-songwriter repertoire, met gekende of minder gekende liedjes. Fijne muziek van topklasse. 

In 2006 heeft Katrien Van Zeir, met muzikale begeleiding van Kries Roose, haar eerste cd 'No Promises' uitgebracht, een intieme plaat met fijne luisterliedjes. Haar veelzijdige stem is tegelijk rauw, meeslepend, teder en breekbaar.

Kries Roose (http://www.kriesroose.com/ ) speelde ondermeer van 1984 tot 1993 bij Raymond Van Het Groenewoud (ten tijde van 'Liefde Voor Muziek') en actueel bij Jan De Wilde (straks op 5 juli in Heusden-Zolder !).  Ook als songschrijver heeft hij al een en ander op zijn palmares, o.a. mooie songs voor Clouseau en Jan De Wilde.

Uiteraard zorgen wij voor een lekker drankje om er helemaal een gezellige avond van te maken.

Inkom en drankjes zijn gratis.  Een vrijwillige bijdrage om onze kosten te helpen dekken is welkom, maar zeker niet verplicht !
 
Deze muzikale avond gaat door op zaterdag 14 maart 2009 om 19.30u bij ons thuis ( Vogelsberg 49 te Genk).

Het enige dat we vragen is je komst te bevestigen aan Mieke of mij, en ook met hoeveel personen je komt.

Snel reserveren is dus de boodschap, want de plaatsen zijn beperkt (max. capaciteit 45 personen).

 
Muzikale groeten,

Marc

tel 089/36.45.03  -  Mieke gsm : 0484 / 98.91.68  -  Marc gsm : 0486 / 06.36.03


 
Muziekjes 98 is het nummer  'Nothing can compare'  van de mooie cd 'No Promises' van Katrien Van Zeir, met begeleiding van Kries Roose.  Dit album werd in 2006 uitgebracht in eigen beheer en bevat een aantal ware pareltjes van songs.  Ik denk niet dat de plaat courant verkrijgbaar is in de winkel, maar ze kan, denk ik toch, nog steeds besteld worden bij Katrien ( katrienvanzeir@hotmail.com ).   Zeker een aanrader voor liefhebbers van mooie luisterliedjes.  Zelf heb ik deze plaat al ongeveer een jaar in huis en ik geniet er nog erg van ze af en toe eens te beluisteren...
 

 

03-01-09

Muziekjes 97 - JACQUES BREL - Marieke

 

Het Uur Van De Wolf : The Pink Floyd Story : Which One's Pink ?
 
Vanavond op tv op Ned. 3 om 21.05u : een Britse documentaire (2007) van Chris Rodley over een van de allergrootste dinosaurussen uit de rockmuziek, Pink Floyd.  En voor het geval deze groep u maar matig moest interesseren, bedenk dat de documentaires in Het Uur Van De Wolf nooit minder dan briljant zijn, over welk onderwerp ze ook handelen.
 

 
Filip Jordens & Les Chopins du P'tit Matin (Hommage à Brel) - 27/12/08 CC Hasselt
 
Het laatste concert voor mij van 2008 en zeker niet het minste.  Jacques Brel is al 30 jaar dood en zal dat nog wel een tijdje blijven.  De muziek van Brel daarentegen is alleszins nog zeer levend, en dat denkt Filip Jordens er zeker ook van met dit programma waarin hij een mooie ode brengt aan Brel.  Jordens, waarvan de fysieke gelijkenis met Brel treffend en bijwijlen zelfs beangstigend is, doet uitermate zijn best om op de planken de legende en de muziek van Jaques Brel te doen herleven.  Niet dat hij qua performance maar enigszins aan le grand Jacques kan tippen, maar dat hoeft ook niet, second best is also good enough...
 
Jordens heeft goed naar de Brel dvd's gekeken, hij heeft zich dezelfde mimiek toegeëigend als Brel, hij zingt op dezelfde manier, hij beweegt op dezelfde manier, zelfs tot in de kleine details toe : dezelfde wapperende handjes, eveneens die geprononceerde mond en getuite lippen.  Hij kleedt zich in hetzelfde sobere, zwarte kostuum, witte hemd, zwarte das, alle details zijn minutieus overgenomen.  Zelfs bewegen doet hij op dezelfde manier als Brel, hij heeft dan ook met Brel dat grote, lange, smalle lichaam gemeen, dat zich soms geen houding weet te geven, maar altijd de overgave en de kracht van de muziek tot uiting brengt.  Zijn begeleidingsgroep bevindt zich op het podium in een sobere decorsetting met eenvoudig witgeel licht, net zoals in de jaren zestig.  Een pluim trouwens voor deze voortreffelijke muzikanten, met in een glansrol de pianist Alano Gruarin en orgelist Bart Van Caneghem.
 
Jordens komt op en barst los in een bombastische versie van 'La Bière', een topnummer in het oeuvre van Brel.  De overvloedige bombast, de bijna barokke toonzetting, die zo kenmerkend was voor veel van Brels liedjes, weet Filip Jordens dan ook goed te vatten en te vertolken, ook in nummers als 'Bruxelles', 'La valse a mille temps' en 'Les Bourgeois' en zeer zeker in het magnus opus van Brel 'Amsterdam'.
 
Maar het diepst snijden toch de ballades en de (muzikaal althans) rustige nummers, waarin Brel zijn leven, liefdes, lusten en lasten bezingt  : 'Ces gens-là, 'Mijn vlakke land', 'Marieke'.  En het mooiste werd gehouden voor op het laatst ; het eerste bisnummer was een sobere en indringende versie van 'Quand on n'a que l'amour', Jordens en alleen zijn acoustische gitaar.  Daarna nog 'Madeleine' en toen was het gedaan.  Geen 'ne me quitte pas', maar eigenlijk hebben we dat nog niet eens gemist op dit mooi eerbetoon aan de muziek van een van onze allergrootste Belgen.
 

Muziekjes 97 is de nederlandstalige versie van 'Marieke' van Jacques Brel, uitgebracht op een single in 1961 en pas in 1998 voor het eerst op cd verschenen op de compilatie 'Mijn Vlakke Land', een cd die enkel in België werd uitgebracht.
 
BREL, JACQUES - Mijn Vlakke Land
 
 
Momenteel loopt er bij de Fondation Jacques Brel in Brussel de tentoonstelling 'J'aime les Belges' (Editions Jacques Brel,  Oudkorenhuisplein 11, 1000 Brussel ,  02/511.10.20,  www.jacquesbrel.be ). 
"La Belgique vaut mieux qu'une querelle linguistique'  (J. Brel in 1971).  Inderdaad, zou ik zo zeggen.