30-11-08

Muziekjes 81 - MYRDDIN - Esta Noche Y La Rosa

Vreemde dagen...
 
Gisterenavond hadden we met een groepje vrienden een afspraak met Ivo Hermans (de bezieler van de Koerier Van Navarra (www.kovana.com), een muziektheater annex Spaans restaurant in Leuven), die ons een rondleiding door het begijnhof van Leuven heeft gegeven.  Het begijnhof in Leuven is prachtig, en de geschiedenis ervan is uitermate boeiend en is zeer verweven met die van Spanje en de hispanoflamenco's.  Alhoewel een zeer koude avond was, bleven we toch zeer geboeid door de verhalen en anecdotes van Ivo Hermans, en voor mij had het best nog wel wat langer mogen duren.  Op een bepaald moment stonden we op een van de centrale kruispunten van het begijnhof, waar op er een prachtig vakwerkhuis uit de Middeleeuwen staat (zie foto hieronder).  Op dat moment had ik een heel vreemd gevoel, dat ik op het moment zelf niet goed kon thuisbrengen en waar ik de rest van de avond geen acht meer op heb geslagen.  Integendeel, iets later zaten we in de warme en gezellige huiskamer van De Koerier Van Navarra en deden we ons tegoed aan een lekkere sherry.   Daarna kregen we in de keuken van het restaurant een demonstratie van de bereiding van een typische Arroz a la marinera (paella), die we daarna natuurlijk smakelijk hebben opgegeten, onder het genot van een uitstekende spaans wijn.  Hieronder ook een foto van het interieur van De Koerier Van Navarra (die ik van hun website heb geplukt, hopelijk met goedkeuring van Ivo Hermans)
 
 
Deze morgen had ik nog maar net de cd 'In de maat van de seizoenen' van Wannes Van De Velde opgezet, of ik kreeg een telefoontje van mijn moeder, met het slechte nieuws dat mijn grootmoeder gisterenavond overleden was, welgeteld 38 dagen voor dat we haar honderdste verjaardag zouden vieren.  Ondanks dat recentelijk fel achteruit geaan was , en ik de dag ervoor nog bij haar in het ziekenhuis ben geweest, kwam de melding nog onverwacht.  Want net voor we naar Leuven vertrokken zijn had ik nog met mijn moeder gebeld, en ze verzekerde me dat het nog wel even kon duren...  Niet dus.
 
Vandaag heb ik even de foto's op mijn fototoestel gecheckt, en ja, op het moment dat we gisteren daar aan dat Middeleeuwse huisje in het begijnhof stonden is mijn grootmoeder overleden.  Vandaar dat rare gevoel...
 
 
Spaanse keuken - Koerier van Navarra - Leuven
 
 

 
Muziekjes 81 is van Myrrdin, een Belgische flamencogitarist en zoon van Koen De Cauter.   Op zijn cd 'Novar' uit 2005 staat een flamencoversie van het gedicht 'Dien avond en die rooze' van Guido Gezelle, en in het Spaans wordt dat 'Esta noche y la rosa'.  Het lied wordt hier gezongen door Wannes Van De Velde, en deze versie gaat door merg en been.
Een perfecte symbiose van een gedicht van een priester-dichter uit de 19e eeuw, de muziek van een jeugdige en zeer getalenteerde flamencogitarist, en de zang van een van de grootmeesters van de vlaamse volksmuziek, die eveneens zijn hart en een flink stuk van zijn talent verpand heeft aan de flamenco.
 
 
Luister ook naar het prachtige gitaarspel van Myrddin.  Dit jaar nog zag ik hem in Hasselt aan het werk samen met de zanger Jose Ligero, op een wel zeer speciale locatie, nameijk op een boot in de kanaalkom.  Prachtige en intense muziek van twee jonge mannen die de flamenco voelen spelen, en die de betovering van flamenco op het aanwezige publiek wisten over te brengen.
 
Ik draag dit lied op aan mijn gisteren overleden grootmoeder, die trouwens net als Maybelle Carter van The Carter Family geboren is in 1908. Een volle eeuw mensenleven en geschiedenis is niet meer, en de bedenking dat mijn 'grotema' voortaan alleen nog een mooie herinnering zal zijn, is iets waar ik nog zal moeten mee leren leven en dat zal niet gemakkelijk zijn...
 
 

DIEN AVOND EN DIE ROOZE

‘k Heb menig menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen
stond verdroten.
‘k Heb menig menig
blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een
bie, met u, met u,
er honing uit gedronken;
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zoo droef om u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur wanneer ik dicht bij u,
dien avond, neêrgezeten,
u spreken hoorde en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een blom zo schoon, van u
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,
- wie zal dit kwaad genezen? -
een uur bij mij, een uur bij u
niet lang een uur mag wezen;
ofschoon voor mij, ofschoon voor u,
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was ‘t een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
‘t en ware ik ‘t al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden: u
dien avond - en - die rooze!

 

De commentaren zijn gesloten.