17-10-08

Muziekjes 69 - THE DUBLINERS - The Dublin Minstrel

The Dubliners - vrijdag 11/10/08 - KEZ Antwerpen

Vorige vrijdag in Antwerpen naar The Dubliners gaan luisteren ; een mooi concert, met authentieke Ierse muziek.  Het was voor mij de eerste maal dat ik The Dubliners aan het werk gezien heb en het was meer dan de moeite.  Deze groep bestaat al meer dan 45 jaar en is dus een van de oudste (en nog steeds concerterende) groepen ter wereld !  Ze zijn zowat het boegbeeld van de Ierse folkmuziek, samen met The Chieftains, Christy Moore, Luka Bloom,...

Een tijdje geleden is hun oprichter en zanger Ronnie Drew overleden.  Hij speelde echter al een tijdje niet meer mee met de groep, tenzij met speciale gelegenheden en verjaardagsconcerten.  De groep die tegenwoordig live optreedt bevat nog slechts twee originele muzikanten, die er van in het begin bij waren, maar dit doet zeker geen afbreuk aan het muzikale niveau.  In de loop der jaren zijn er heel wat personeelswijzigingen geweest, maar de spirit van de muziek is steeds behouden gebleven.  Momenteel bestaat de groep uit banjospeler/zanger Barney McKenna (die er bij is sinds1962), John Sheahan (viool, mandoline, tin whistle) , Sean Cannon (zang, gitaar), Eamonn Campbell (gitaar, mandoline) en Patsy Watchorn (zang, banjo, bodhrán).

Het concert duurde ongeveer twee uur en uiteraard kwamen al de klassiekers, die de groep in de loop der jaren heeft opgenomen, aan bod : het fantastische 'Dirty old town' (geschreven door Ewan McColl),  de traditional 'Whiskey in the jar' (geweldig !), 'Molly Malone' (hoefde voor mij niet echt, wegens een te hoog "noordzeekustgehalte") en 'The irish rover'.

Het mooist echter waren de ballades, 'The Dublin Minstrel',  'Fiddlers green' en 'I wish I had someone to love me', de laatste 2 songs gezongen door de 'oer'-Dubliner Barney McKenna met krakende en onvaste stem, maar wel vol emotie en bezieling.  Deze man die voor zijn muzikale activiteiten nog een visser was, musiceerde en zong het hele concert al zittend, en je zag dat hij wegens zijn hoge leeftijd al een beetje minder te been was.... maar, wat een muzikant !  Op banjo is hij ronduit geweldig, in Antwerpen heeft hij een fantastisch stukje banjo-muziek gespeeld van een tiental minuten, een van de de hoogtepunten van het concert.  Zijn banjospel deed me soms heel erg aan Derroll Adams denken, en dat is een compliment ; het was alleszins een prachtige mix van ierse en amerikaanse folk, alhoewel het eigenlijk geen zin heeft om muziek in vakjes in te delen.  De Amerikaanse folk is uiteindelijk ook ontstaan uit een smeltkroes van invloeden uit alle windstreken en continenten zoals de afrikaanse blues uit Mali, de accordeonmuziek uit Midden-Europa die zich zo mooi inpast in de tex-mex, etc...

Een mooi concert van een monument uit Ierland, en een van de muzikale hoofdsteden van de wereld, Dublin.

De commentaren zijn gesloten.