03-10-08

Muziekjes 65 - KIMMIE RHODES & EMMYLOU HARRIS - Love and happiness for you

 

 
De mooie Henry Le Boeuf zaal in het Paleis Van Schone Kunsten in onze hoofdstad was vorige donderdag het decor voor een avondje countrymuziek van de betere soort.  Twee zeer goede concerten voor de prijs van één, mag ik wel stellen, want mevrouw Kimmie Rhodes, die het voorprogramma verzorgde van Emmylou Harris, was eveneens zeer de moeite waard.  Een vrij korte set van een dik half uur, maar juist genoeg om ons te overtuigen van haar kwaliteiten : op de eerste plaats een hele reeks goede songs (ze heeft reeds een 12-tal platen gemaakt) en een aangename stem.  Kimmie Rhodes werd begeleid door haar echtgenoot op basgitaar en haar zoon Gabriel op gitaar - en kan die zoon effe gitaar spelen zeg, soms dacht je dat je Willie Nelson hoorde spelen - alles samen dus een mooi familie-orkestje.  Op het repertoire enkele nummers van haar laatste cd 'Walls fall down', een cover van een klassieker van Townes van Zandt, I'f I needed you', een hoogtepunt, uiteraard zou ik bijna zeggen.  Ook brachten ze een mooi liedje met tex-mex invloeden, waarvan ik de titel niet meer weet.  Het concert was voorbij voor je het wist, en van deze dame zou ik best wel eens een full concert willen bijwonen.
 
Tijd voor Emmylou Harris dan, en om met de deur in huis te vallen, het was een zéér mooi concert !  Niet moeilijk, alle Emmylou Harris concerten die ik al gezien heb, vond ik goed, en haar laatste plaat van dit jaar 'All I intended to be' is met voorsprong de beste cd die er in 2008 verschenen is, vind ik.  In tegenstelling tot wat de recensent van De Morgen vorige zaterdag in de krant schreef, was dit weer een concert om in te lijsten, om lang van na te genieten en achteraf nog met plezier aan terug te denken.  Maar ja, die journalisten zien zoveel concerten op een jaar, misschien wel teveel om nog goed te kunnen oordelen .  En ik heb zo de indruk dat als een concert niet bepaald vernieuwend is of niet totaal anders dan het vorige concert van dezelfde artiest, dat bepaalde journalisten het dan al snel maar zo en zo gaan vinden...  Uiteraard blijft elk oordeel subjectief, maar in dit geval vind ik het een beetje jammer dat zo een mooi avondje muziek afgedaan wordt als een middelmatig optreden.  De heer B.S. kan misschien inderdaad beter plaatjes voor de Joepie gaan bespreken, zoals Roen terecht opmerkte in zijn reactie op de bewuste recensie op de website van De Morgen...
 
Emmylou Harris zong de hele avond de ziel uit haar lijf, bracht een prachtige selectie uit haar hele repertoire, dat ondertussen al 4 decennia beslaat, met de nadruk natuurlijk op de laatste plaat.  Hoogtepunten waren 'Pancho & Lefty' van Townes Van Zandt (dit blijft een prachtige song, hoe dikwijls ze hem ook gezongen heeft),  'One of these days', 'Born to run', en het van Tracy Chapman geleende 'All that you have is your soul' (ook prachtig op de nieuwe cd).  En niet te vergeten  : 'Orphan girl',  bloedmooi als altijd, een van de beste songs van de magnifieke Gillian Welch.  Het laatste nummer van de set was het uitbundige 'Get up John', afkomstig van de uitstekende liveplaat 'Live at the Ryman'.
 
Heel mooi waren ook de drie duetten die de beide dames, Emmylou Harris en Kimmie Rhodes, samen zongen.  Hun stemmen passen heel goed samen en Muziekjes 65 is dan ook het door beiden samen geschreven 'Love and happiness'.  Staat op de compilatie cd 'Ten summers' van Kimmie Rhodes ; deze cd is een overzicht van haar liedjes van de laatste 10 jaren, en bevat ook duetten met Willie Nelson, met Townes Van Zandt, en met Waylon Jennings...).  .  Dit liedje kun je trouwens ook horen op de cd die Emmylou samen met Mark Knopfler maakte een drietal jaren geleden, 'All the roadrunning'.  Na het concert sprak ik even met Kimmie Rhodes, en deze mevrouw is de vriendelijkheid zelve, zeer bescheiden, en gewoon blij dat er met zoveel aandacht naar haar geluisterd werd in Bozar ; een pluim voor het belgische publiek dus...
 
Wat zeker verschilde ten opzichte van de vorige concerten was de begeleidingsband : vijf muzikanten in een meer traditionele country bezetting met een uitgebreid gamma aan instrumenten : gitaren, dobro, pedalsteel, viool, toetsen, mandoline,... Dit in tegenstelling tot Spyboy, de begeleidingsgroep waarmee Emmylou tijdens de vorige toernees furore maakte.  Spyboy, met de fantastische gitarist Buddie Miller en drummer Brian Blade, was een beknoptere band met een iets hardere, ruimtelijke sound, schatplichtig uiteraard aan geluidstovenaar Daniel Lanois.  Nee, dit concert was anders, deze groep was muzikaal meer back to the roots, qua sound een terugkeer naar de beginjaren, en had dan ook een prachtig warm geluid, echt iets voor liefhebbers van meer traditionele country en bluegrass.
 
Op 61-jarige leeftijd staat Emmylou Harris, de "grand dame" van de countrymuziek er meer dan ooit.  De platen die ze het laatste decennium gemaakt heeft (en uiteraard ook het fenomenale album 'Wrecking Ball' uit 1995) zijn steevast van fabelachtige kwaliteit.  Emmylou, long may you run !
 
 
Fragmenten uit dit concert :
 
* Emmylou Harrris  (het hoofd dat soms voor mijn camera komt behoort toe aan Nathalie Delcroix van Laïs, en bij deze vergeef ik het haar, omdat de dames van Laïs ook al zovele mooie liedjes gemaakt hebben, en zoals uit de hoesnota's van hun eerste plaat blijkt, ook de goedkeuring wegdragen van Emmylou Harris) :
 
- All that you have is your soul : http://www.youtube.com/watch?v=COmt6uN_swA
- Love and happiness for you : http://www.youtube.com/watch?v=ezrssdBfZrs
 

Commentaren

het wachten beloond Mooi verslag van een mooi concert. Ik ben blij dat het veel beter was dan dat verslag in De Morgen liet uitschijnen.
Jammer dat ik er niet bij kon zijn.
Bedankt ook voor de filmpjes.
En nu op zoek naar een bootleg van het hele concert.

Gepost door: Peerke | 03-10-08

De commentaren zijn gesloten.