16-09-08

Muziekjes 59 - CARLOS PUEBLA - Hasta Siempre Comandante

14.09.08

Next Of Kin

De groep NEXT OF KIN laat me weten dat ze op 25-09-'08 om 21.30u een concert geven in café Crossroads in Antwerpen (Mechelsesteenweg 8, 2000 Antwerpen).  Het concert van Next of Kin hier bij ons thuis op 18 oktober in het kader van The Living Room Sessions 2 is helemaal volzet, dus dit is nog een prima gelegenheid om deze voortreffelijke groep eens aan het werk te zien.  Sterk aanbevolen ! 

In bijlage ook nog de flyer die ze me toestuurden.
 
 

Cuba my strange love...
 
Deze week met het mooie nazomerweer op het terras geluisterd naar de cd Calle Sud van Compay Segundo, een prachtig muziekje om bij weg te dromen, terwijl de zon onderging boven de dennebomen in ons bos achter ons huis.  Een beetje paradijs op aarde, en deze muziek helpt je een beetje daarin geloven.  Deze cubaanse veteraan is jammer genoeg in 2003 overleden op 96-jarige leeftijd, maar heeft ons gelukkig wel een heleboel prachtige muziek nagelaten.  Een absolute aanrader is dan ook zijn cd "Cien Años: 100th Birthday Celebration", uitgebracht op de verjaardag van zijn 100e geboortedag.
 
Mijn broer en schoonzus zijn pas terug van hun huwelijksreis naar Cuba, en volgens hen zijn er in Havana nog talloze onbekende doch ongelofelijk getalenteerde muzikanten bezig in de cafés.   De Buena Vista Social Club is een van mijn favoriete platen, maar als Ry Cooder deze muzikanten een twaalftal jaren geleden niet had opgevist om samen te gaan opnemen, vrees ik dat we er nooit meer van zouden gehoord hebben. Het is schrijnend als je hoort hoe de oude mannen club van Buena Vista Social Club leefden in de tijd voor BVSC : ze speelden noch amper muziek, ze waren al lang niet meer in een studio geweest, en toen de opnames begonnen stonden ze 's morgens vroeg al te wachten aan de studiodeur, zo gretig waren ze om te kunnen beginnen spelen.  En dan nog wereldsucces op je 90e...  Compay Segundo trad al op in de jaren twintig en dertig in Cuba, maar na de revolutie werkte hij in een sigarenfabriek en is pas zo'n 50 (!) jaren later terug boven water gekomen als muzikant...   Waar was de muziekwereld in de jaren zestig, zeventig en tachtig ?  En voor de andere mannen van BVSC geldt ongeveer hetzelfde verhaal van gemiste en later gelukkig teruggevonden kansen...
 
En na het zien van de talloze foto's van de Gert en Natalie twijfel ik voor het eerst of ik eigenlijk wel wil naar Cuba gaan, alhoewel het altijd een van mijn favoriete reisbestemmingen is geweest, waar ik ooit nog naar toe had willen gaan.  Het land is prachtig, de natuur is zeker weten de moeite waard, en ik zou dolgraag eens door de straten van Havana willen dwalen en ook enkele van de vele kleine dorpjes bezoeken.  Alleen kan ik moeilijk leven met het contrast van de rijke toerist die even komt aan sightseeing doen bij de - en ik hoor het altijd weer van mensen die terugkomen uit Cuba - o zo sympathieke Cubanen, die het niet breed hebben maar toch proberen van het leven het beste maken, met muziek, véél muziek en de zon natuurlijk, gelukkig...  Maar als ik de foto's zag was het af en toe toch even schrikken, op sommige plaatsen ziet Havana eruit of er een bom is gevallen (ik overdrijf een beetje) en deze straten zijn nauwelijks enkele honderden meter verwijderd van de pleinen en straten die door toeristen gefrequenteerd worden, en zo goed en kwaad als het gaat een beetje onderhouden en opgekalefaterd worden.  Het oog van de verwende toerist wil namelijk ook wel wat, en een overdosis aan bouwvallige huizen en krotwoningen gaat al snel vervelen...
 
Mijn ideeën en gedachten over Cuba zijn naïef denk ik, en hopeloos geromantiseerd door de talloze mooie muziek, door het genot van een lekker glaasje rum en af en toe een goede cubaanse sigaar.  Ik vind Cuba een zeer sympathiek en boeiend land, maar het regime van Fidel Castro heeft toch voor teveel wantoestanden gezorgd, en de bevolking kwijnt zo'n beetje weg in armoede. Het is heel straf wat een levensmoed die mensen daar hebben en nog zoveel muziek maken, ze zullen niet omkomen van de honger, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De genationaliseerde suikerrietindustrie is al vele jaren hopeloos verloren, en vele mensen moeten zien rond te komen van allerlei handeltjes onder elkaar, en proberen het hoofd boven water te houden door zelf wat dieren te houden en wat groeten te kweken.
 

De revolutie is gelukt indertijd, het resultaat van de revolutie is een mislukking, jammer genoeg.  De ideeën waren mooi, maar naïef.  In 1965, de nacht nadat Fidel Castro in zijn speech het vertrek aankondigde van Che Guavara om elders de revolutie te gaan leiden,  bezong Carlos Puebla de sleutelmomenten van de revolutie in zijn lied 'Hasta Siempre Comandante'.   Che Guevara wordt verheerlijkt in zijn rol van revolutionaire commandant.  Talloze artiesten hebben deze song nog gecoverd daarna, oa. Compay Segundo, The Buena Vista Social Club, Robert Wyatt,... Muziekjes 59 is de versie van de auteur zelf, Carlos Puebla.  Voor mij een van de mooiste cubaanse liedjes die er zijn, ondanks het soms wel erg gezwollen taalgebruik (zie de nederlandse vertaling hieronder).

Hasta siempre Comandante

We leerden van je te houden
vanop de historische hoogte
waar de zon van je moed
de dood in bedwang houdt.

Hier blijft de helderheid stralen,
de innige klaarte
van jouw geliefde aanwezigheid,
Comandante Che Guevara

Uw sterke overwinnershand
schiet de geschiedenis aan flarden
wanneer heel Santa Clara
ontwaakt om je te begroeten.

Je komt de nevel doorbreken
met grote lentezonnen
en plant de vlag van de vrijheid
met het licht van je glimlach

Je revolutionaire liefde
brengt je tot een nieuwe strijd
waar anderen op de kracht
van je bevrijdende arm wachten

We zullen doorgaan je lief te hebben,
zoals we aan jouw zijde doorgingen met de strijd
en net als Fidel zegge we jou
“Voor Altijd, Steeds weer, comandante!”

De commentaren zijn gesloten.