03-01-10

Muziekjes 138 - THE KINKS - Celluloid Heroes + Uitnodiging : The Living Room Sessions 5 - zaterdag 30 januari 2010 - 19.30u

 

****************************************************************
Uitnodiging : The Living Room Sessions 5 - zaterdag 30 januari 19.30u
            HET GEBROED LEURS 
 
****************************************************************
 

Beste vrienden en muziekliefhebbers, 

Graag nodigen we jullie uit op de VIJFDE aflevering van The Living Room Sessions, die ditmaal doorgaat hartje winter, na de zomerse vorige aflevering.
 
Ditmaal zijn we heel trots u enkele "oudgedienden" uit de Belgische rockmuziek te mogen voorstellen.  Na vier zeer geslaagde afleveringen in mei en oktober 2008, en in maart en augustus 2009, waar we telkens een 50 à 60 muziekliefhebbers mochten verwelkomen, zijn we nu heel verheugd om jullie weer welkom te mogen heten op een avondje fijne muziek van HET GEBROED LEURS, waarvan hieronder even een korte biografie ter kennismaking.
 

Het Gebroed Leurs

 

"Partners in Crime, bloedbroeders, gezellen met gezwellen, Ray & Dave, Noel & Liam, Rafke & Hans,...", allemaal begrippen en fenomenen die betrekking hebben op de relatie tussen Laurens en Chris, de gebroeders Leurs, die sinds jaar en dag familiaal maar vooral ook muzikaal en vocaal aan elkaar geklonken zijn.
Voor het eerst, na hun verleden in The Romans (6 cd's, een rist radiohits en honderden optredens), treden zij voor het voetlicht als muzikaal duo onder de naam 'Het Gebroed Leurs' (Gebroed staat in het woordenboek o.a. voor nageslacht, telgen, kinderen maar ook voor schorremorrie, tuig of uitschot, U schrapt wat niet past na het optreden).
Semi-akoestisch, licht-electronisch, harmonieus én tegendraads brengen ze oud (Romans), nieuw (Norma, Het Gebroed), gebroederd (Kinks, Psychedelic Furs, Finn Bros., Osmonds...) en geleend (The Move, Cheap Trick ...) muzikaal werk ter uwer verstrooiing.

 

Laurens Leurs en Chris Leurs vormden samen met bloedbroeder en drummer Frank Coonen The Romans die tussen 1987 en 2000 met enig gevolg en de nodige airplay veel harmonieuze powerpop, gitaren, melodieën en refreinen bundelden.

Humo’s Rock Rally-finalist in 1988 (Zilver na Ze Noiz en voor de B-Tunes) typeerde Frank Vander Linden in Humo treffend: “Leer hen kennen en zie hen groeien tussen The Beatles en Motörhead, tussen Bree en Beverly Hills…” 

En dat hebben ze naar best vermogen gedaan.

 

Hun discografie:

 

- Ball & Chain (Green Records– 1989)
- Trigger Happy (Play it again Sam - 1990)
- Major Panic (Play that Beat! - 1993)
- Be My Star (Play that Beat! - 1996)
- El Diablo (Oyster Records - 1998)
- So Far (Oyster Records - 2000)


The Romans zetten de wereld niet op zijn kop maar opereerden in een gebied netjes afgebakend door The Beatles, The Posies, Hüsker Dü et tutti quanti en dat deden ze goed met straf geconstrueerde popsongs tot de rand gevuld met harmonieuze stemmen, sterke melodieën die aan je geheugen plakken als kauwgom.

 

Intussen is hun loopbaanonderbreking (het slotconcert van The Romans vond plaats op Marktrock Leuven 2000) ten einde en is Laurens actief als zanger-gitarist bij NORMA.  De debuutcd van NORMA ‘Bad Luck for Wilbur Brink’ zal in maart uitgebracht worden en Chris heeft intussen zijn stek gevonden als bassist-zanger bij de nazaten van the Beautiful Babies en Lester en zal in de loop van het jaar de studio induiken.

 

En vandaag doen ze, na bijna 10 jaar, een fijne tussendoor met hun twee als Het Gebroed Leurs… het zal deugd doen!

 

 

 
Uiteraard zorgen wij voor een lekker drankje om er helemaal een gezellige avond van te maken.
Inkom en drankjes zijn gratis.  Een vrijwillige bijdrage om onze kosten te helpen dekken is zeer welkom, maar zeker niet verplicht !
 
Deze muzikale avond gaat dus door op zaterdag 30 januari 2010 om 19.30u bij ons thuis ( Vogelsberg 49 te Genk).
Het enige dat we vragen is je komst te bevestigen aan Mieke of mij, en ook met hoeveel personen je komt.
Snel reserveren is dus de boodschap, want de plaatsen zijn beperkt (max. capaciteit 40 à 45 personen).
 
Muzikale groeten,


Muziekjes 138 - THE KINKS - Celluloid Heroes

 

En om in de sfeer van de "broedergroepen" te blijven, hierbij een pareltje van het fenomenale groepje van Ray en Dave Davies.  Dit liedje - voor mij persoonlijk waarschijnlijk het allermooiste van The Kinks - is afkomstig van de Kinks plaat Everybody 's In Show-Biz uit 1972.  Ik leerde het echter pas kennen in de liveversie van de plaat One For The Road uit 1980 en ook als b-kant van de onwaarschijnlijk populaire (en steengoede) single Lola.

Dit blijft een van Ray Davies' sterkste werkstukjes, met een prachtige melodie en ook een mooie tekst over de showbizz, zowel over de goede als de slechte kanten ervan, over de mogelijkheid tot escapisme (voor even althans) die deze wereld biedt, alsook over de keiharde realiteit ervan.

 
 
Celluloid Heroes
Everybody’s a dreamer and everybody’s a star,
And everybody’s in movies, it doesn’t matter who you are.
There are stars in every city,
In every house and on every street,
And if you walk down hollywood boulevard
Their names are written in concrete!

Don’t step on greta garbo as you walk down the boulevard,
She looks so weak and fragile that’s why she tried to be so hard
But they turned her into a princess
And they sat her on a throne,
But she turned her back on stardom,
Because she wanted to be alone.

You can see all the stars as you walk down hollywood boulevard,
Some that you recognise, some that you’ve hardly even heard of,
People who worked and suffered and struggled for fame,
Some who succeeded and some who suffered in vain.
Rudolph valentino, looks very much alive,
And he looks up ladies’ dresses as they sadly pass him by.
Avoid stepping on bela lugosi
’cos he’s liable to turn and bite,
But stand close by bette davis
Because hers was such a lonely life.
If you covered him with garbage,
George sanders would still have style,
And if you stamped on mickey rooney
He would still turn round and smile,
But please don’t tread on dearest marilyn
’cos she’s not very tough,
She should have been made of iron or steel,
But she was only made of flesh and blood.

You can see all the stars as you walk down hollywood boulevard,
Some that you recognise, some that you’ve hardly even heard of.
People who worked and suffered and struggled for fame,
Some who succeeded and some who suffered in vain.

Everybody’s a dreamer and everybody’s a star
And everybody’s in show biz, it doesn’t matter who you are.

And those who are successful,
Be always on your guard,
Success walks hand in hand with failure
Along hollywood boulevard.

I wish my life was a non-stop hollywood movie show,
A fantasy world of celluloid villains and heroes,
Because celluloid heroes never feel any pain
And celluloid heroes never really die.

You can see all the stars as you walk along hollywood boulevard,
Some that you recognise, some that you’ve hardly even heard of,
People who worked and suffered and struggled for fame,
Some who succeeded and some who suffered in vain.

Oh celluloid heroes never feel any pain
Oh celluloid heroes never really die.

I wish my life was a non-stop hollywood movie show,
A fantasy world of celluloid villains and heroes,
Because celluloid heroes never feel any pain
And celluloid heroes never really die
 

Muziekjes 137 - IAN TYSON - Yellowhead To Yellowstone

31.12.09 

Het muziekjaar 2009
 
Hieronder mijn lijstje met de cd's en concerten waarvan ik in 2009 het meest heb genoten.
Stuur me gerust ook jullie lijstjes als je wil, is altijd leuk om te lezen.
 
Beste cd's :
 
 1. Bob Dylan - Together Through Life
 2. Ian Tyson - Yellowhead To Yellowstone And Other Stories
Muziekjes 137 is het titelnummer uit deze plaat, wat mij betreft een van de mooiste nummers van 2009.  De 76-jarige Canadese songwriter is de auteur van oa. de classic Four Strong Winds en vormde vroeger (vanaf 1959) een duo met Silvia Fricker (Ian & Silvia).  Deze soloplaat is een mooie verzameling liedjes van een man die met weemoed terugkijkt op zijn (zeer welgevuld) leven tot dusver.  Een pareltje !
Yellowhead to Yellowstone & Other Love Stories
 3. George Harrison - Let It Roll (compilatie)
 4. Guy Clark - Someday The Song Writes You
 5. Loudon Wainwright III - High Wide & Handsome (The Charlie Poole Project)
 6. Daniel Lanois - Acadie (20e verjaardagsuitgave)
 7. Martin Simpson - True Stories
 8. Elliott Murphy - Alive In Paris
 9. Karoline de la Serna - Traduzca
10. Steve Earle - Townes
11. Bruce Springsteen - Working On A Dream
12. Julie And Buddy Miller - Written In Chalk
 
 
Beste concerten :
 
1. Ry Cooder + Nick Lowe - KEZ Antwerpen
  Hierbij het filmpje dat ik op dit concert maakte van Vigilante Man : http://www.youtube.com/watch?v=xdcfrCRCyG4
  Onvergetelijk mooi !
2. Lyle Lovett - AB
3. Bruce Springsteen - Pinkpop
4. Neil Young - Sportpaleis
5. Roger McGuinn - BRBF
6. John Fogerty - BRBF
7. Tom Russell - AB
8. Eric Andersen - N9 Eeklo
9. Jackson Browne - KEZ Antwerpen
10. Ad Van Meurs & Gene Williams & Co. - Genk Living Room Sessions 4
11. Eric Taylor - Eindhoven
12. Crosby, Stills & Nash - Vorst Nationaal
13.Toots Tielemans - Jazz Middelheim
14. Joan Baez - Antwerpen
 
Hierbij wil ik ook - op deze laatste dag van het jaar - van de gelegenheid gebruik maken om iedereen van jullie een gezond, gelukkig en muzikaal hoogstaand 2010 toe te wensen !
 

 

Mira en Yevgueni - Maandag 4 januari 2010 - Eindhoven Meneer Frits 

Graag wil ik op vraag van Ad Van Meurs even promotie maken voor dit concert nu aanstaande maandag.

Het concert wordt ook gefilmd door de VRT.

 

Meneer Frits is gelegen op de Hoek markt /Jan van Lieshoutstraat in Eindhoven ( parking Ten Hage straat / Heuvelgalerie)

Kaarten verkrijgbaar via www.muziekcentrum.nl

Deuren open: 20.00

Aanvang 21.00

Entree: € 8,00 in voorverkoop  € 9,00 kassa

 


 
Bramble And Rose - 27/11/09 Genk Golfhotel
 

Ik denk alvast nog met veel plezier terug aan ons derde huiskamerconcertje in het voorjaar, toen onze woonkamer - voor de gelegenheid omgebouwd tot een piepklein concertzaaltje - gevuld werd met de mooie liedjes van Bramble & Rose.  Achter deze naam gaan Kries Roose en Katrien Van Zeir schuil, twee fijne singersongwriters uit het Brugse die besloten hebben om hun muzikale krachten te bundelen in dit project.  Kries Roose speelde vroeger bij Crapule De Luxe en ook bij Raymond Van Het Groenewoud, en tegenwoordig maakt hij deel uit van de begeleidingsgroep van Jan De Wilde.  Katrien Van Zeir bracht enkele jaren geleden reeds de mooie cd No Promises uit in eigen beheer.

 

Het optreden dat we het voorbije weekend zagen, bevestigde alleen maar onze positieve indruk van een half jaar geleden.  Het duo bracht ons een fijne selectie liedjes ten gehore, van heel oud tot vrij recent, zowel eigen nummers als covers, maar altijd met veel gevoel en liefde voor de song op zich, en het verhaal erachter, of de mensen achter de liedjes.  Liedjesschrijvers waarvan de namen soms niet meteen een belletje doen rinkelen, wegens niet echt bekend of met de jaren verdwenen in de plooien van de tijd.  Maar natuurlijk stonden er ook een paar klassiekers van enkele grote namen uit het "grote singer-songwriters-boek" op het programma, zodat er zeker voor elk wat wils te horen was.  En altijd wisten ze aan die covers een mooie eigen toets te geven.  De liedjes die ze brachten waren niet de eerste de beste, en zeker niet de meest voor de handligggende.   Zo stonden onder meer volgende songs op de setlist :  The Blackberry Blossom (Michelle Shocked), Colours  (Donovan),  en een zeer mooie versie van Blues Run The Game, een liedje van Jackson C. Frank, ook gecoverd door Sandy Denny, Nick Drake, Simon and Garfunkel... en nu dus Bramble And Rose.  Een mooi gezelschap voorwaar !  Een hoogtepunt was het liedje The Bramble & The Rose, geschreven door Barbara Keith, een Amerikaanse singer-songwriter die begin jaren zeventig ontmoedigd uit het circuit stapte na twee geflopte platen.  Misschien is dit liedje nu wel zowat de signature song van Bramble & Rose geworden.  En het meest van al was ik onder de indruk van hun versie van Motherland van Nathalie Merchant ; de schoonheid van dit liedje is dan ook amper in woorden te vatten.  Heel wat bekender natuurlijk was California Dreamin' van The Mama's And The Papa's, met heel fijn gitaarspel van Kries Roose, en ook heel mooi waren Louise (Paul Siebel) en Big Yellow Taxi (Katrien zingt het bijna net als Joni Mitchell, en dat is een hele prestatie).  En dan stonden er ook nog maar liefst 3 liedjes van Karine Polwart op het programma, waaronder een straffe versie van Waterlily (uit de cd Faultlines uit 2003, een regelrechte aanrader !).  Wat de eigen nummers betreft, Say Goodbye was een sterk nummer van Kries Roose en van Katrien Van Zeir kregen we oa. Refugee te horen. 

 

Ik heb alvast genoten van a tot z van dit concertje.  En voor in de nabije toekomst staat er ook een cd release van Bramble & Rose gepland, iets om naar uit te kijken dus.

 

Voor meer informatie of concertboekingen van Bramble & Rose : kries.roose@telenet.be 

 

YouTube filmpjes :

 

En er was ook nog een stukje te zien op GenkTV : http://genktv.be/Tv/?p=373#more-373 

05-12-09

Muziekjes 136 - Ramses Shaffy - 't Is Stil In Amsterdam (live)

Ramses Shaffy

Enkele dagen geleden zag ik op Nova een reportage over Ramses Shaffy.  Nog maar eens bleek wat voor een speciale man Ramses wel was.  Een icoon van de sixties, dat zeker, maar vooral een man die gedreven werd door een onverwoestbaar optimisme.  Zelfs tijdens een verblijf in Rome, waar hij werkelijk geen cent had, schreef hij enthousiaste brieven naar het thuisfront.  De verplaatsing van het stadscentrum van Rome naar de filmstudio's Cinecitta (8 km) werd noodgedwongen te voet afgelegd, geen geld voor een busticket.  En toen Ramses en zijn kompanen gingen aanbellen bij Fellini, gooide de legendarische filmmaker ze buiten en schold ze uit.  Nee, in Rome zou hij het niet echt maken, in Nederland (en ook in België) des te meer.  Iedereen kent namelijk de liedjes van Shaffy.

Een paar jaren geleden zag ik nog een documentaire over hem.  Hij was al op de sukkel en bracht zijn dagen door in een verzorgingstehuis in Amsterdam, want voor zichzelf zorgen kon hij niet echt meer.  En wat me het meest is bijgebleven van die reportage was toen hij nog eens 't Is Stil In Amsterdam zong, met gebroken stem.  Huiveringwekkend mooi.  Vanaf toen was dit voor mij misschien wel het mooiste liedje van Ramses Shaffy.  In bijlage een live versie van dit liedje, afkomstig van de cd Ramses Shaffy / Hollands Glorie. 

 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende